- เลิกฝันกลางวันซะที ทอมมี่ สตับบินส์ - หวัดดี แม็ท
มาช่วยฉัน คัดเลือกอาหาร สำหรับลูกค้า ในเย็นนี้ดีกว่า
- ให้ผมเข็นรถให้ ได้ไหม - ตอนนี้มันไม่ใช่แค่เข็นรถนะ ใช่ไหมล่ะ
มันขัดกับหลักศาสนาของฉัน ที่จะทำรุนแรง ในที่สุด พระเจ้าก็จะให้พรกับคนไอริชเสมอ
- รู้ไหม ว่าผมคิดอะไรอยู่ - คิดอะไรเหรอ
ไม่ใช่สำหรับเจ้าหรอก ที่รัก มันจะทำให้ขนเจ้าล่วงหมด
ผมคิดว่า ถ้าคุณขายรถเข็นปลานี่ และผมขาย นาฬิกาที่ปู่ให้มา
เราคงพอซื้อเรือสักลำ แล้วแล่นไปเมืองจีนได้
เธอเป็นคนที่ฉลาดหลักแหลม และขอให้รักษา สิ่งนี้ไว้
- แต่เธอไม่รู้ถึงปัญหาหรอกหรือ - อะไรเหรอครับ
- ก็เธอ พูดภาษาจีนได้ไหมล่ะ - ไม่ได้
งั้นถ้าเธอขาย นาฬิกาของปู่ แล้วเราไปที่เมืองจีน
- เธอจะรู้เวลา ได้ยังไง - ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นเลย
ตอนนี้ก็รู้แล้วสินะ ว่าเธอต้องวางแผนล่วงหน้าไว้ มันสำคัญมาก
ความลับในความสำเร็จของฉัน กับการเข็นปลาขาย ในช่วงหลายปีมานี่ ก็มาจากการวางแผนล่วงหน้า
ขอบใจนะชาร์ลี ขอให้นักบุญที้ง 17 คน แห่งดอนนี่บรู๊ค ให้รางวัลนายบนสวรรค์
ไม่ช้านายคงต้อง ให้รางวัลฉันแล้วล่ะ
- นี่ใครกัน - เป็ดป่า
- จริงเหรอ - บินเข้ามาชนเสากระโดงเลย ตาถั่วจริง ๆ
นึกบ้างไหมว่า บางทีมันอาจโดนกดดัน มันดูเป็นไอริชดีนะ
ไม่ต้องห่วง ผมจะรักษามันเอง
- เอาคืนมานะ นั่นมันอาหารเย็นของฉัน - อย่าบอกฉัน ให้ทำอย่างนั้นเชียว
ในฐานะเลขาฯ กลุ่มอนุรักษ์เป็ดแห่งไอริช มันมีค่ายิ่ง สำหรับงานของฉัน
ไม่เห็นคุณเคยบอก ว่าเป็นเลขาฯ ของกลุ่มอนุรักษ์เป็ดแห่งไอริช
ก็ฉัน ไม่ค่อยอยากพูดถึงมันบ่อยนัก
- ฉันเป็นคนถ่อมตัวนะ - แล้วคุณจะเอามัน ไปทำอะไร
เมื่อส่งของเสร็จแล้ว เราจะเอามัน ไปให้ดร.จอห์น ดูลิตเติ้ล
- ใครคือ จอห์น ดูลิตเติ้ล - กินซะเถอะ เพื่อนที่รัก
ขอสวรรค์ประท่าพระ แด่แมวทั้งหลาย
- ใครคือ จอห์น ดูลิตเติ้ล - หมอของสัตว์ ที่เก่งที่สุดในโลก
และเพื่อนสนิท ของแม็ททิว มักก์
อาศัยอยูในพัดเดิ้ลบี นี่ล่ะ ใกล้กับถนนอ็อกเซนโธร์พ
เขาทำอะไรเหรอ
เขาคืออัจฉริยะ นั่นล่ะที่เขาเป็น
- เขาพูดกับสัตว์ได้ - พูดกับสัตว์เหรอ
พูดภาษาสัตว์ เหมือนเธอกับฉัน คุยกันอยู่นี่ไงล่ะ
เขาจะสอบถามเจ้าเป็ดนี่ ด้วยภาษาเป็ดป่า แล้วลงมือรักษามัน โดยทันทีเลย
โอ ช่างเป็นคนน่ารักจริง ๆ
เขาไม่คิดอะไรเลย กับการที่ต้องเดินทาง ไปทั่วโลก เพื่อรักษานอกกระจอกที่ป่วย
เมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เอง เขาก็ไปที่อัฟริกา
- ถามฉันสิ ว่าทำไม - ทำไมครับ
ทำไมเหรอ ฉันจะบอกให้ เพื่อไปรักษาจระเข้ ที่ปวดฟัน
เขาเป็นคนดี ที่สมบูรณ์แบบ
และเขาเข้าใจ ชาวไอริชดี
# และคนใดที่เข้าใจ ชาวไอริช
# ไม่อาจถือว่าเลวได้
# เช่นเดียวกับที่คนบ้า ซึ่งเป็นนักบุญอุปถัมภ์คือแพทริค
# ไม่อาจถือว่าเลวได้
# คุณหมอเป็นคนฉลาด เขาเป็นคนไอริชด้วยใจ
# สีโปรดของเขา แน่ละ มันคือสีเขียว
# และเขาเป็นคนที่ มีวาจาอันไพเราะ
# ให้ฉันได้อธิบาย ในสิ่งที่ฉัน หมายความถึง
# คุณหมอเพื่อนของฉัน บอกว่าดวงจันทร์ ทำจากแอปเปิ้ลพาย
# และเดือนละครั้ง มันจะถูก ดวงอาทิตย์กลืนกิน
# และนั่นเป็นเหตุให้ บนฟากฟ้า คุณจะพบว่าแต่ละเดือน ได้ผ่านพ้นไป
# บางคนจากฟากฟ้า สร้างจันทร์ขึ้นมาใหม่
# คุณหมอเพื่อนของฉัน บอกว่า ดวงอาทิตย์ สร้างมาจากเนยแข็งเช็ดดาร์
# คุณหมอท่านรู้ แม้กระทั่งเหตุผล
# ความจริงเป็นเช่นนี้ คุณลองดูสิ ทำเหมือนคุณคือ เนยแข็งที่ถูกทอดทิ้ง
# ไม่อยากลองหา แอปเปิ้ลพายรึไง แน่ละ คุณควรจะลองดู
# บางทีสิ่งที่คุณหมอ บอกฉันไว้
# อาจจะไม่จริงไปทั้งหมด
# แต่ฉันก็รัก ทุก ๆ เรื่องที่เขาบอก
# ฉันไม่รู้ ว่าจะมีอะไรดีกว่านี้ แล้วคุณล่ะ
# คุณหมอเพื่อนของฉัน บอกว่า โลกนี้เต็มไปด้วยจินตนาการ
# แล้วคุณกับผมเป็นใคร ที่จะไปปฏิเสธ
# จงหวังและภาวนาเถิดว่า นี่คือ วิถีแห่งชีวิต ที่เราชื่นชอบเสมอ
# สำหรับคุณหมอเพื่อนฉัน
# และตัวฉันเอง
จับฉันให้ได้สิ ทอม
# คุณหมอเพื่อนฉัน บอกว่า ดวงดาวทำมาจากหยดมะนาว
# อันที่ใหญ่กว่า ทำจากอมยิ้มและน้ำแข็ง
# หมู่เมฆที่อยู่เบื้องบน กำลังบอกขายขนม และน้ำหวานให้คุณ
# พวกเขาเรียก ที่แบบนี้ว่าอะไร มันใช่สวรรค์หรือไม่
# คุณหมอเพื่อนฉัน บอกว่า ทุกครั้งที่ฝนเริ่มตก
# และผู้คนต่างวิ่งหลบเข้าร่ม
# ถ้าคุณยังอยู่กลางสายฝน คงคิดว่าคุณ กำลังดื่มแชมเปญอยู่
# แล้วคุณจะใช้เวลา ทั้งชีวิต ภาวนาให้เกิดฝนฟ้าคะนอง
# บางที สิ่งที่คุณหมอบอกฉันไว้
# อาจจะไม่เป็นจริง หมดทุกเรื่อง
# แต่ฉันก็รัก ทุกเรื่องที่คุณหมอเล่า
# ฉันไม่รู้ ว่าจะมีอะไรดีกว่านี้ แล้วคุณล่ะ
# คุณหมอเพื่อนของฉัน บอกว่า โลกนี้เต็มไปด้วยจินตนาการ
# แล้วคุณกับผมเป็นใคร ที่จะไปปฏิเสธ
# จงหวังและภาวนาเถิดว่า นี่คือ วิถีแห่งชีวิต ที่เราชื่นชอบเสมอ
# สำหรับคุณหมอเพื่อนฉัน
# คุณหมอเพื่อนฉัน และตัวฉันเอง
- นั่นเสียงอะไร - นั่นแค่เสียง พวกสัตว์เลี้ยงของเขา
สัตว์เลี้ยงเหรอ
โพลีนีเซีย ที่รัก
ขอจูบหน่อยสิจ้ะ
แล้วก็ชี-ชี เป็นไงบ้างเพื่อนเก่า
อยากให้เธอ รู้จักกับเพื่อนรักฉัน คุณโธมัส สตับบินส์
- ทอม นี่คือคุณโพลีนีเซีย - สวัสดี คุณสตับบินส์
สวัสดี คุณโพลีนีเซีย
นายต้องระวังเธอไว้นะ ทอม เธออายุตั้ง 199 ปีแล้ว
และเธอจำได้ทุกคำพูด ที่ใคร ๆ เคยพูดกับเธอไว้
ตั้งแต่สมัย การถูกประหารชีวิตของ พระเจ้าชาร์ล ที่ 1 เมื่อปี 1648 โน่น
- ถูกไหม โพลีนีเซีย - ไม่ถูกหรอกแม็ทธิว ปี 1649 ต่างหาก
จะให้แน่ ๆ ก็คือวันที่ 30 มกราคม
- มันเป็นวันอังคาร - ใช่ เข้าใจที่ฉันบอกแล้วใช่ไหม
- และนี่คือชี-ชี - สวัสดี ชี-ชี
- แล้วหมอคนเก่ง อยู่ไหนล่ะ - ในห้องสมุด พาพวกเขาไปสิ ชี-ชี
ฉันรู้ ว่าเขาอยู่ข้างในนั่น
ให้ตายเถอะ แม็ทธิว ฉันขอโทษ ฉันคงทำให้พวกมัน ตกใจแทบแย่ทีเดียว
- แม็ทธิว คุณเปียกโชกเชียว - หมอเองก็ดูเปียกพอดูนะครับ
โอ ก็เพราะพูดภาษาปลาอยู่ มันจะใช้ได้ เฉพาะใต้น้ำเท่านั้น
มันน่าสนใจจริง ๆ
หลักการพื้นฐาน คือการเคลื่อนไหวของปาก และสัญญาณจาก ฟองอากาศ
ตอนนี้ฉันทำได้แค่ ฟองอาการโต ๆ แล้วพวกมันก็บอกว่า ฉันเอาแต่ตะโกน
ขอโทษกับความเขลาของผมด้วย แต่ว่า..
ท่านคิดจะได้อะไร จากการพูดคุย กับปลาทอง พวกนี้ล่ะครับ
แม็ทธิว ฉันจะให้คุณดู
ตำนานของหอยทากทะเลยักษ์ สีชมพู
ผ่านมาเป็นร้อย ๆ ปีแล้ว ที่พวกกลาสีเรือ ยืนยันว่าเคยเห็นมัน
น่าสงสาร คงเป็นเพราะสิ่งมึนเมา ที่พวกเขา ดื่มกินเข้าไป
แต่นั่นก็ไม่เห็นมัน จะเกี่ยวอะไรกับพวกปลาทองนี่
ฉันเชื่อว่า มันมีอยู่จริง
และนั่นล่ะ ที่มันมาเกี่ยวข้อง กับปลาทองพวกนี้
ฉันกำลังวางแผน จะไปตามหามัน ถ้าฉันมีเงินทุนพอ
ขอให้สวรรค์ ประทานให้กับคุณนะครับ
แต่นั่น ก็ยังไม่เห็นเกี่ยว..
คือฉันพบว่า ฉันจะต้องพยายาม คุยกับมันให้ได้
ดังนั้น ฉันจึงต้องหาความรู้ เรื่องภาษาหอยโบราณ ซึ่งมันซับซ้อนมาก
ฉันจึงเริ่มต้น เรียนพื้นฐานจากภาษาปลา เช่นปลาฮาลิบัท ปลาทู และปลาทอง
อ้อ รู้แล้ว ถึงต้องเกี่ยวข้อง กับปลาทองนี่เอง
คราวนี้ เรื่องการผจญภัย ครั้งล่าสุดของคุณน่ะ หมอ
คุณเจอเจ้าจระเข้ ที่ปวดฟันหรือเปล่า
จระเข้เหรอ
อ๋อ ใช่ ที่คองโก ใช่แล้ว ฉันกลับมาเมื่อวันเสาร์
ดูสิ
ช่างสวยงามจริง
เอาไปทำที่เปิดขวด ได้ดีเยี่ยมเลย ดูสิ ทอม
โอ ขออภัยด้วยครับหมอ นี่คือเพื่อนเก่าของผม ทอมมี่ สตับบินส์
- หวัดดี สตับบินส์ - สวัสดีครับ
- เขาพาคนไข้ มาพบคุณ - มันเป็นเป็ดครับ
มันเป็น เป็ดตัวผู้
- เธอก็ตัวเปียกโชกเหมือนกันนะ - ครับ ข้างนอกฝนตก
- ปีกมันเจ็บครับ - ใช่ นั่นล่ะที่มันเพิ่งบอกฉันไป
อ้อ
น่าสงสาร ใช่ ฉันเสียใจด้วย
เขาบินตามเมียมา ไม่ทันได้ดู ว่าต้องไปทางไหน
- หมายความว่า มันบอกคุณทั้งหมดนั่นเหรอ - พวกมันเป็นสัตว์ค่อนข้างอ่อนไหว
พรุ่งนี้เช้า ก็หายแล้วล่ะ
ได้ แล้วฉันจะบอกเมียแกให้
ระหว่างที่เพื่อนของเรา พักฟื้นอยู่ ฉันจะหาชุดแห้ง ๆ ให้พวกคุณเปลี่ยน
แล้วเราค่อยมากินอาหารด้วยกัน โพลีนีเซีย
- จัดมื้อเย็นเพิ่ม 2 ที่ - ได้คะ คุณหมอ
อ้อ แม็ทธิว สำหรับฟันจระเข้นั่น
ต้องมีขวด อยู่ที่ไหนสักแห่ง ที่คุณจะใช้มันเปิดแด้แน่
กับ-กับ
หยุดทำเสียงน่าเกลียดนั่นเสียที มันก็แค่ไส้กรอกและเบคอนหมู นิดหน่อยเอง
เดี๋ยวคนจะคิดว่าเรา เอาพวกแก มาทำอาหรากิน กันหมดทั้งครอบครัวเลย
ชี-ชีสอนให้มัน มีมารยาทหน่อยนะ
แต่คุณจะไปโทษมันซะทีเดียว ที่มีอาการอารมณ์เสียยังงั้น คงไม่ได้
ผมเองก็คงเป็นแบบนั้น ถ้าคุณเอาคนไอริช มาทอดกิน
คุณเองก็รู้ปัญหา เหมือนผมนั่นล่ะ ผมมีกว่า 600 ปาก ต้องเลี้ยงดู รวมทั้งหนู
- 600 เชียวหรือ - ใช่
ถ้าเฒ่าสก๊อกส์คนขายเนื้อ ให้ไส้กรอกมา เมื่อไรก็ตาม ผมก็จะรับ
ไม่ว่ามันจะทำให้กับ-กับ ไม่พอใจ หรีอไม่ก็ตาม
- และมันกินเก่ง กว่าพวกเราทุกคนเลย - แน่ใจรึ ว่าคุณจะไม่รับสักหน่อย
- แน่สิ ขอบคุณนะ แม็ทธิว - ไม่หิวเลยหรือไงครับหมอ
หิวสิ แต่ฉันกำลังดูแล เรื่องอาหารการกิน เป็นพิเศษ
- มีคุณค่าทางอาหารสูงมาก ดีเยี่ยมเลย - อ้อ ผมรู้แล้ว
คุณหมอ ค่อนข้างอยู่ใน สถานะที่น่าอึดอัด เห็นไหมล่ะทอม
- งั้นใช่ไหมครับ หมอ - คุณหมายความว่าไง
ถ้าเธอเข้าใจนะ สตับบินส์ เขาหมายถึง "เนื้อ" ทำให้พวกสัตว์อารมณ์เสีย ถ้าฉัน..
- อ้อ แน่นอนล่ะ - ดังนั้นฉันจึงงดเว้น
ฉันคิดว่ามันเป็นหลักการ ที่เรา ควรละเว้น การกินเพื่อน ๆ ของเราเอง
# วันที่ฉันได้เป็น สัตวแพทย์ ฉันบังเกิดความหวัง อย่างล้นหลาม
# ที่จะเป็นสัตวแพทย์ที่ดี และบริสุทธิ์ และเลิกกินเนื้อสัตว์ และปลาทั้งหลาย
- ผมว่านั่น มันเยี่ยมมากเลย - เนื้อทำให้สุขภาพคุณแย่ลง
# ใช่แล้ว ดังนั้นตอนนี้ ฉันกินแต่เพียง อาหารสุขภาพเท่านั้น
# อย่างเช่นผลแอปเปิ้ล น้ำหัวผักกาด และขนมปังสีน้ำตาล แบบธรรมดา
เอาล่ะ ๆ ฉันมาแล้ว
# เมื่อฉันเห็น คนทั้งหลาย กินเนื้อเสต็กค์
# แต่ฉันพบว่าตัวเอง ชอบดื่มชา กับขนมเคก
# มันมีข้อสรุป เพียงอย่างเดียวเท่านั้น
# ว่าฉันได้อุทิศตน เป็นพวกมังสวิรัติแล้ว
ไม่ ๆ ๆ ๆ พวกแกมี ของแกแล้ว
# เมื่อเจ้าภาพอาหารมื้อเย็น เสนอเนื้อย่าง อันชุ่มฉ่ำให้
# ฉันปฏิเสธ อย่างองอาจ ผู้คนต่างจ้องมอง อย่าไม่เชื่อ
# ต่างพากันตำหนิ เมื่อฉันกินเพียงถั่ว
# เยี่ยงชาวมังสวิรัติ
ฉันไม่กิน แม้กระทั่ง "ม้าห้อ" เพื่อจะไม่ ทำร้ายจิตใจพวกม้า
# ฉันหนีห่าง จากหมูแฮม นั่นถือเป็นเรื่องพื้นฐาน
# ฉันไม่แตะแม้เป็ดย่าง ถึงมีโอกาส
# ขอพลังจงทำให้ฉัน คงกระพัน
# แต่แหม ไส้กรอกนั่น น่ากินจริง ๆ
อาหารเย็นของฉัน หายไปไหนแล้ว พวกนั้น ทำอย่างนี้อีกแล้ว
บอกมานะ รับมาซะดี ๆ คราวนี้ใคร กินอาหารเย็น ของฉันเข้าไป
ฉันทนกินของพวกนี้ ก็แย่พออยู่แล้ว
ฉันยอมกิน แทนที่จะไปกินพวกมัน พวกมันก็ยังเอาเปรียบฉัน
พวกนายไม่รู้หรอก ว่าฉันต้องทนแค่ไหน
# ฉันกินพืชผักทุกสิ่ง เว้นแต่ต้นกอร์สเท่านั้น
# บางครั้งก็มี อาหารพิเศษ เช่นอย่างใบบีทรู้ท เป็นต้น
# ชีวิตฉัน เป็นเฉกเช่นกับ ม้าทั่ว ๆ ไป ในอังกฤษ
# นี่ฉันเป็นพวก มังสวิรัติ ไปทำไมกัน
# พายหัวผักกาด กับถั่วลิสง นั่นคืออาหารสั่ว ๆ ที่ฉันกิน
# กินพวกอาหารขยะต่าง ๆ ที่คิดว่า เป็นประโยชน์ ด้วยความรอบคอบ
# ทำไมฉันจึง ไม่ยอมรับว่า การเสแสร้งของฉัน นั้นสมบูรณ์แบบ
# หากฉันอายุยืน จนถึงร้อยปี
# กลายเป็นที่ นิยมยกย่องที่สุด ในความมีมนุษยธรรม
# ฉันก็ไม่อาจเป็น พวกมังสวิรัติ ที่ดีได้
# ฉันมันคนโกง ฉันชอบเนื้อสัตว์ ฉันมันโกง ใช่แล้ว ฉันเป็นเช่นนั้น
# ฉันชอบเนื้อแดง ๆ ชุ่มเลือด เนื้อฉ่ำ ๆ อย่างขาแกะ
# เนื้อหั่นเป็นชิ้น เนื้อซี่โครง เนื้อหมู ทั้งหมดนี้ คืออาหารจานโปรด
# แต่แล้วฉันก็ได้ยินกาบ-กาบ ที่น่าสงสาร ร่ำร้องเสียงแหลม
# โธ่เอ๋ย
# ผู้ไม่สมัครใจ แต่ก็จริงใจ ที่จะเป็น ชาวมังสวิรัติ
# คือฉันเอง
คงเห็นแล้วสินะ สตับบินส์ การเป็นหมอสัตว์ ก็มีปัญหาในตัวของมัน
คุณจะไม่ได้รับ ค่ารักษา อย่างน้อย ที่มันเป็นเงิน
แต่จะได้เป็นกระดูก ถั่ว หนอน รึอะไรก็ตาม ที่พวกสัตว์ใช้แทนเงิน
ประการที่ 2 สัตว์ส่วนมากที่มารักษา มักจะชอบที่นี่มาก ถึงหายแล้วมันก็อยู่ต่อ
ยากที่จะเรียกว่า เป็นกิจการ ที่สามารถทำกำไรได้
- แล้วใครคอยดูแลพวกสัตว์ล่ะครับ - ส่วนใหญ่พวกมัน ก็ดูแลกันเอง
เรื่องนี้สัตว์ทำได้ ดีกว่ามนุษย์ซะอีก
แล้วคุณมาเป็นแพทย์สัตว์ ได้ยังไงกัน
สตับบินส์ เขาเรียกว่าสัตวแพทย์
พูดได้ว่า เป็นแพทย์ขอสัตว์ เราไม่ต้องทำเป็นโอ้อวด
ที่จริง มันเป็นของมันเอง แบบทันทีทันใด
ชีวิตของฉัน เปลี่ยนไปในแค่วันเดียว งั้นใช่ไหม แม็ทธิว
โอ เรื่องทั้งหมดมันมหัศจรรย์จริง ๆ
เป็นเพราะพี่สาวของฉัน ซาร่า ที่เป็นจุดเริ่มต้น เรื่องทั้งหมด
ซาร่า
เธอรู้ไหมว่ามด ฉลาดกว่าฮิปโปเสียอีก
และตั๊กกระแตน เทียบโดยขนาดแล้ว มีพลังขา มากกว่าจิ้งโจ้ด้วยซ้ำ
น่าทึ่งจริง ๆ
ไม่มีข้อสงสัยเลยว่า สัตว์ มีความน่าสนใจ มากกว่ามนุษย์
โธ่เอ๊ย ซาร่า นั่นเธอไปนอน ทำอะไรอยู่ตรงนั้นล่ะ
มีนกพิราบ อยู่ในตู้เก็บผ้า
- ฉันว่าในนั้นคงอุ่นดีสำหรับพวกมัน - คุณรู้ด้วยเหรอ
ฉันเอามันใส่ไว้ที่นั่นเอง มันเย็นเกินไป ที่จะอยู่ใต้หลังคา ในตอนกลางคืน
และมีเต่า 2 ตัว อยู่ในห้องนอนแขก
อยู่ในนั้นเองเหรอ ฉันสงสัยอยู่ ว่ามันไปที่ไหน
แล้วก็หนูขาว อยู่ในลิ้นชักของคุณ
ถูกแล้ว และยังมีงูเขียว อยู่ในโต๊ะ ข้างใต้ซองจดหมายด้วย
งูเขียวงั้นเหรอ นี่จอห์น ดูลิตเติ้ล ถ้าสัตว์พวกนั้นไม่ออกจากบ้าน ในคืนนี้..
โอ แย่แล้ว
9 โมงตรง
นั่นคงเป็น คุณเพเธอริงตัน สงสัยว่า วันนี้เธอ จะพบอะไรผิดปกติกับตัวเธอบ้าง
เอาล่ะ ซาร่า ไปพาเธอเข้ามาเถอะ
ฉันพูดจริงนะจอห์น ฉันจะไม่อยู่แล้ว สัตว์พวกนั้นมัน
มันจะทำลาย อาชีพของคุณ คุณจะไม่มีคนไข้เหลือ ในไม่ช้านี้
ไม่หรอก ถ้าเธอไปเปิดประตูให้เขา
ฉันล่ะไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าอะไร มันเกิดขึ้นในบ้านนี้ กับสัตว์พวกนั้น
และเราคงจะไม่ได้เห็นหน้า ภรรยาของพระ อีกเป็นแน่
หลังจากให้เธอดื่มนม ที่มีกบ อยู่ในนั้น
ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าคุณ คาดหวังจะให้ฉัน ทำอะไร
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณนายเพเธอริงตัน วันนี้รู้สึก ดีขึ้นไหม
ถ้าถูกปล่อยให้ยืนหนาวรอ หน้าประตูแบบนี้ มันจะไปดีขึ้น ได้ยังไงกันล่ะ
ดร.ดูลิตเติ้ล
มันเป็นที่ เส้นประสาทของฉัน คุณต้องทำอะไรบางอย่างกับมันเดี๋ยวนี้เลย
โอ คุณไม่มีทางเดาออกหรอก ว่ามันเกิดอะไรชึ้น
- ช่างเป็นประสบการณ์สุดแย่ ในชีวิตฉัน - ทำไมไม่บอกผม มาเลยล่ะ
ฉันเชิญแขก ไปทานอาหารค่ำด้วยเมื่อคืน ที่ไร่ของเรา เพื่อดุ๊คแห่งเซนต์ อัลบานส์
มีแขก 50 คน เป็นช่วงเวลา ที่น่าอับอายที่สุด ในชีวิตฉันเลย
มีหนูวิ่งข้ามโต๊ะมา
ฉันคิดว่าคงตายแน่ ยังใจหายอยู่เลย คุณนึกภาพออกไหม หนูเนี่ยนะ
คุณรู้ไหม ว่าใครอยู่นั่นบ้าง แน่ล่ะ ทุกคนทีเดียว น่าอายจริง ๆ
มกุฎราชกุมารแองเจอลิคัส แห่งแบรนเด็นเบิร์ก
ท่านทรงสูงศักดิ์ ไม่ทรงทราบด้วยซ้ำ ว่าหนูมีหน้าตาอย่างไร
เป็นลมเหมือนตายไปเลย
ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน
แน่นอน ฉันปลดคนงานออกทั้งหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกคนสวน
ฉันโดนโจมตี จากวงสังคม
หนูนะหนู
- ท่านวิคาร์ ช่างน่าประหลาดใจ - เจริญเถิด
กบของท่านเป็นยังไง.. ฉันหมายถึง ภรรยาของท่านน่ะค่ะ
โอ ยิ่งพูดถึงเธอให้น้อย ก็ยิ่งดี ฉันหมานถึง เหตุการนั้น มันช่าง..
ช่างโชคร้าย เจริญเถิด
คุณดูลิตเติ้ล ผมแพ้หญ้าน่ะ
ท่านบิชอพ แห่งกลาสตันเบอรี่ จะมาฟังการเทศน์ของผม
และมันสำคัญอย่างยิ่งเลย คุณเข้าใจไหม แต่ผม..
โอ๊ย เท้าฉัน ๆ โอย
นี่แม่สาวคนนั้น เธอจะรีบไปไหนนะ ออกไปให้พ้น
ให้ฉันออกไป จากบ้านบ้า ๆ นี้ที
- จอห์น - ว่าไง ซาร่า
ฉันจะให้เวลาเธอ 5 นาที เพื่อตัดสินใจ
ถ้าเธอไม่กำจัด เจ้าสัตว์พวกนี้ ให้หมดสิ้นไป ภายในวันนี้
ไม่งั้นฉัน จะเป็นฝ่ายไปแทน
5 นาที
- ซ่าร่า ฉันไม่อาจ.. - ใช่แล้ว เธอทำได้
ฉันไม่คิดว่า 5 นาที จะนานพอนะ
- มีใครอยู่บ้างครับ - หวัดดี แม็ทธิว
ผมไม่ยักรู้ ว่าคุณจัดงานเลี้ยง
ฉลองอะไรกันเหรอ
รู้ไหมแม็ทธิว วันนี้ฉัน ได้ค้นพบ สิ่งที่ยิ่งใหญ่
เหรอ
ฉันพบว่า ฉันเป็นหมอที่แย่มาก บางทีอาจแย่ที่สุด ในโลกทีเดียว
ก็ดีแล้วนี่ ผมชอบคนที่ รู้จักคุณค่าของตัวเอง
ฉันไม่มีความสนใจ ในสุขภาพ และอนามัย ของคนไข้ของฉันเลย
ฉันไม่อาจสื่อสาร กับพวกเขาได้ ไม่แม้แต่จะอยาก ติดต่อกับพวกเขาด้วยซ้ำ
ความจริง ฉันได้ข้อสรุปว่า ถ้าหากไม่นับคุณแล้วนะ
ฉันไม่มีอะไร ที่เหมือนกันกับ เผ่าพันธุ์ของมนุษย์เลย
รู้ไหม ปัญหาของคุณคือ จอห์น ดูลิตเติ้ล คุณชอบสัตว์ มากกว่ามนุษย์น่ะ
ก็พวกสัตว์ มันน่าสนใจ มากกว่าผู้คน เป็นไหน ๆ
งั้นก็เป็นหมอสัตว์ เสียเลยสิ
- ว่าไงนะ - ฉันพูดว่า เป็นหมอสัตว์เลยสิ
หมอสัตว์เหรอ
คุณรู้เรื่องสัตว์ มากกว่าใคร ๆ ที่ฉันเคยพบมาเสียอีก
ฉันสามารถตามสัตว์ป่วยทุกตัว ในระแวกนี้ มาให้คุณได้นะ
ใช่ ผมก็เช่นกัน อย่างน้อยก็พวกหมา และแมวล่ะ
พวกที่รวย ๆ อย่างปักกิ่งและพุดเดิ้ล
- ผมช่วยแนบโฆษณา ไปกับเนื้อที่ส่งได้ - แกหมายความว่ายังไง
ฉันหมายถึงว่า ไม่มีหมอสัตว์เก่ง ๆ เลย ในแถบตะวันตก ของอังกฤษนี่
พวกแม่วัวในฟาร์ม เพิ่งพูดกันไป เมื่อไม่กี่วันนี้เอง
ว่าพวกเธอ จะไม่ยอมมีลูกอีก จนกว่าจะมีหมอที่เหมาะสม
นี่แกไปคุยกับแม่วัวมาเหรอ
ที่สมาพันธุ์สวัสดิการสัตว์ เราพบกันทุก ๆ วันพุธ เธอเป็นประธาน
นายหมายถึง พวกสัตว์ชนิดต่าง ๆ ต่างพูดคุยกันงั้นเหรอ
แน่นอนสิ เราพูดคุยกัน คุณคิดว่าพวกเรา โง่นักรึไง
เปล่า ๆ ฉันรู้ว่านกแก้วพูดได้
นกแก้วถือเป็นผู้เชี่ยวชาญภาษา ในอาณาจักรของสัตว์ทั้งหลาย
ฉันพูดได้กว่า 2,000 ภาษา รวมถึงภาษานกโดโด้ และม้ายูนิคอร์น
- ยูนิคอร์นงั้นเหรอ - ความรู้ฉันคลาสสิกนะ
โพลีนีเซีย ฉันเรียนพูด ภาษาสัตว์ได้ไหม
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ คุณฉลาดออก
ขอบใจ
ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ ฉันจะกลายเป็น หมอสัตว์ที่ยิ่งใหญ่สุด ในโลกนี้เลย
ไม่มีปัญหา ขอเตือนว่า เรื่องนี้ไม่ง่ายหรอกนะ
ฉันเป็นนกแก้ว ตัวเดียวในโลก ที่สามารถพูด ภาษาพวกสัตว์ต่าง ๆ ได้
ถ้าเจ้าทำได้ ทำไมฉันถึงจะทำไม่ได้
ฉันชอบท่าทีของคุณนะ
ทำไมฉัน ถึงไม่เคยคิด ถึงเรื่องนี้มาก่อนนะ
โพลีนีเซีย ฉันต้องการให้แก สอนฉันทุกอย่าง ที่แกรู้
อะไรนะ ทั้ง 2,000 ภาษาเลยเหรอ
ใช่แล้ว เราจะเริ่มกัน ตั้งแต่ 8 โมงตรง พรุ่งนี้เช้าเลย
แต่มันคงต้องใช้เวลา สัก 100 ปีทีเดียว
งั้นเราเริ่มกัน ตอน 7 โมงเช้าเลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลา
แม็ทธิว คิดดูสิว่ามันจะเป็นไง ถ้าฉันพูดภาษาสัตว์ได้
# ลองจินตนาการดูสิ พูดคุยกับลิง ในฝูงชิมแปนซี
# จินตนาการถึงการ ได้คุยกับเสือ พูดคุยกับเหล่าเสือชีต้า
# คือความสำเร็จอย่างยิ่ง
# ถ้าเราพูดคุย กับสรรพสัตว์ได้ เรียนรู้ภาษาของพวกมัน
# อาจจะได้ปริญญาสัตวศาสตร์
# ฉันจะเรียนเรื่องของช้าง กับนกอินทรีย์ เรื่องของควาย และหมาบีเกิล
# จระเข้ หนูตะเภาและหมัด
# ฉันจะสนทนากับหมีขั้วโลก และงูเหลือม
# และจะให้แตกฉาน ในภาษาจิงโจ้
# หากมีคนถามฉันว่า "คุณพูดภาษาแรดได้ไหม"
# ฉันจะตอบไปว่า "ได้แน่นอน แล้วคุณพูดไม่ได้เหรอ"
# ถ้าเราเข้าใจ เพื่อนขนยาวของเรา สร้างสัมพันธ์ ของคนกับสัตว์
# มันจะเป็นคำตอบ ที่เยี่ยมเพียงใด
# ถ้าฉันสามารถกลมกลืนกับสัตว์ พูดคุยกับสัตว์ได้
# ระบายกับมัน ปรับทุกข์กับมัน กระโดดโลดเต้น ไปกับพวกสัตว์
# และพวกสัตว์ พูดตอบฉันได้
# หากฉันให้คำปรึกษา กับสิงโตทะเล คิดดูสิ ว่าจะสนุกเพียงใด
# ชวนเหล่าจระเข้ ให้ร่วมดื่มชา
# หรือกินมื้อเที่ยง กับสิงโต 2-3 ตัว วอลรัส หรือสิงโตทะเล
# โลกนี้จะสวยงามน่ารัก สักเพียงใด
# ถ้าฉันสามารถ พูดคำสแลง กับลิงอุรัง-อุตัง
# ประโยชน์ที่ได้รับ แม้คนโง่สุด ก็ยังสามารถมองเห็นได้
# ถกเรื่องศิลปะตะวันออก และการแสดง กับตัวลามา อันแสนชาญฉลาด
# คุณคงเห็นด้วยว่า นี่เป็นก้าวยิ่งใหญ่ ของการพัฒนาการ
# ฉันจะเรียนภาษาเก้งกวาง และเต่า
# ภาษาหมาปักกิ่งของฉัน ต้องเก่งมาก ๆ
# ถ้าฉันถูกขอให้ ร้องเพลงในภาษาฮิปโปฯ
# ฉันจะพูดว่า "ทำไมจะไม่ได้ล่ะ" และจะเริ่มร้องให้ฟัง
# ถ้าฉันสามารถเจรจา กับสัตว์หนังหนาทั้งหลาย
# มันคงเป็นดั่ง เทพนิยายมีค่า เช่นของ ฮานส์ แอนเดอร์สัน และกริมม์
# ชายผู้ซึ่งก้าวเดิน ไปกับสรรพสัตว์ พูดคุยกับสัตว์ได้
# ระบายกับมัน ปรับทุกข์กับมัน กระโดดโลดเต้น ไปกับพวกสัตว์
นี่มันช่างน่าตื่นเต้นจริง ๆ
ฉันทนรอไม่ไหวแล้ว
ก่อนอื่นเลย
ตอนนี้นะ โพลีนีเซีย ทำยังไง ถึงจะกล่าวอรุณสวัสดิ์ เพื่อนหมูของเรา
ง่ายมาก
- แค่นั้นเหรอ - ทำไมล่ะ ใช่แล้ว
น่าทึ่งมาก สั่นขาแค่เนี้ยเหรอ
นั่นคือส่วนนึงของ "อรุณสวัสดิ์"
ภาษาของสัตว์ส่วนใหญ่ ประกอบด้วย การใช้เสียง และการเคลื่อนไหว
ทำเสียงขึ้นจมูกสั้น ๆ คือ "สวัสดิ์" และการสั่นขา หมายถึง "ตอนเช้า"
- แล้วเราก็แค่ รวมมันเข้าด้วยกัน - ถูกแล้ว
- มันไม่เห็นตอบฉันเลย - คุณใช้ขาขวา นั่นสำหรับ "ราตรีสวัสดิ์"
อ้อ
มันตอบแล้ว เห็นรึเปล่า มันตอบมา นี่ฉันแค่..
- ตอบมาอีกแล้ว สวรรค์โปรด ฉันพูดกับหมู - นี่เราจะไปไหนกัน
ฉันอยากไปสวัสดี กับสัตว์ทุกตัว ในพัดเดิ้ลบี
มันเหลือเชื่อ ไม่น่าเป็นไปได้ แต่มันก็เป็นเรื่องจริง
# คนสามารถพูด กับสรรพสัตว์ได้
# คือความมหัศจรรย์ นับแต่นี้ไป ฉันรับรองได้
# ฉันจะเป็นสุดยอด แห่งสายพันธ์ ที่เล่นหมากรุก กับเหล่าอูฐ
# มิใช่เพียงหมอรักษาคน อันน่าเบื่อ
# ฉันเรียนรู้ภาษา ของสิ่งมีชีวิตทั้งปวง
# เพื่อสามารถพูดคุยกับพวกมัน ยามเมื่อพบเจอ
# ถ้าเพื่อนคุณถามว่า "เขาพูดภาษาปู และนกพีลิแกนได้ไหมล่ะ"
# คุณตอบไปเลยว่า "ได้แหงอยู่แล้ว" และคุณพูดถูกต้อง
# เมื่อคุณหยุดคิด ถึงเรื่องนี้ ก็ไม่มีข้อ ให้สงสัยเลย
# ฉันจะมาเป็นที่หนึ่ง ในประวัติศาสตร์
# เพราะฉันพูดคุย กับสัตว์ได้
# พูดคุย กับสรรพสัตว์
# ระบายกับมัน ปรับทุกข์กับมัน กระโดดโลดเต้น ไปกับพวกสัตว์
# แล้วพวกสัตว์ ก็ต่างปรับทุกข์ กระโดดโลดเต้น และพูดคุย
# กับตัวฉัน
ไม่จำเป็นต้องบอกอีกแล้ว สตับบินส์ ฉันไม่เห็นหน้าซาร่าอีกเลย นับแต่นั้น
แต่ก็มีสิ่งแลกเปลี่ยนคือ พูดภาษาสัตว์ได้ถึง 498 ชนิด
ซึ่งแต่ละตัว คุยได้สนุก กว่าซาร่าเสียอีก
498 เชียวเหรอครับ
ถ้ารวมปลาทองด้วย ก็ 499
ผมว่าเมื่อถึง 500 นะครับ เราน่าจะจัดงานฉลอง
คุณต้องการมากกว่า เพียงการเรียนรู้ภาษา เพื่อจะใช้ในการค้นหา หอยทากยักษ์สีชมพู
การเดินทางต้องใช้เงินนะ รู้ไหม
ตอนนี้ ต้องขอโทษด้วยนะทุกคน พวกสัตว์มันตื่นแต่เช้า กว่าคนมาก
ฉันต้องตื่นตอนตี 5 ครึ่ง เพื่อเปิดคลีนิค
สวรรค์โปรด พวกนายกลับบ้านไป ทั้งชุดอย่างนั้นไม่ได้หรอก
แม็ทธิว นายหาที่นอนแถวนี้ ถ้าไม่รังเกียจ เสียงกรนของกับ-กับ
สตับบินส์ นายนอนที่โซฟา ในห้องสมุดก็ได้นะ
โพลีนีเซีย จะกลับไปบอกพ่อแม่ให้ ว่านายค้างอยู่ที่นี่
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
เขาเป็นอัจฉริยะ
คิดว่านาย เป็นตัวต่อไป
- คุณบอกมัน ว่ายังไงครับ - ให้กินยานี่ 2 เม็ด วันละ 3 ครั้ง
โพลีนีเซีย จำไว้ด้วยว่าแม่วันนี่ ติดค้างนมเรา อยู่ 1 แกลลอน
- ได้เลย หมอ - คราวนี้ ใครคนต่อไป
- หนูตัวนี้ หางมันคด - อ้อ แกนี่เอง
นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้วนะ สำหรับอาทิตย์นี้
- นั่นเครื่องอะไรครับ - เครื่องยืดหนวดและหาง ฉันประดิษฐเอง
หนูนาพวกนี้มักโดนจับ แถวตามตู้ ที่ฟาร์มของนายพลเบลโลว์เสมอ
เพราะมีนิสัยทหาร เขาจึงมีการป้องกัน โดยการวางกับดักหนูไว้ทั่ว
พวกมันหลบหนีได้ค่อนข้างน้อย เหมือนเจ้าตัวนี้
นั่นไงล่ะ น่าจะได้ผลนะ ดีเหมือนเดิมเลย เอาล่ะ
ไม่ ๆ ๆ ไม่คิดเงินหรอก แต่อยู่ห่าง ๆ ตู้นายพลเบลโลว์แล้วกัน
ต่อไป
หวัดดี ชีล่า
- ช่วยวางบนโต๊ะด้วย สตับบินส์ - ได้ครับ
- อ้อ รู้แล้ว - เรื่องอะไรกันครับ
ลูกของมันตัวนึง มีเท้าที่แบน
ใช่ ตัวนี้นะเหรอ อันตรายมาก ในฤดูล่าสัตว์
วิ่งได้ไม่เร็วพอ เราคงต้องลอง ให้ออกกำลังดู
แบบนี้ล่ะ อย่างไรก็ตาม เราควรไปดู คนไข้รายอื่น ๆ ก่อน
แล้วจะมาดูให้ทีหลังนะ
เป็นเด็กดีนะ จีบ
อา ท็อกเกิ้ล
ได้สิ แน่นอน
ท็อกเกิ้ลมีสายตาสั้นเล็กน้อย ในวัยขนาดนี้
เอาล่ะ เรามาลองดูกัน
ฉันแน่ใจว่า นี่ต้องดีกว่า เมื่อคราวที่แล้ว
พระเจ้า ยอดเยี่ยมจริง ๆ
โพลีนีเซีย จำไว้ด้วยว่าท็อกเกิ้ลต้องให้ ฉันขี่ฟรี ไปพลีมัธ หรือเพนซานคราวหน้า
ได้เลย หมอ
ไอ้พวกระยำ ฉันจะฆ่ามัน
- เสียงเบลโลว์นี่นา - บ้าเอ๊ย
ไปให้พ้น ออกไป
ไปให้พ้น ๆ
นั่นไงล่ะ จับได้คาหนังคาเขาเลย
- เอ็มม่า เธอเป็นพยานด้วยนะ - เป็นพยานอะไรเหรอ
การขโมยสัตว์อย่างโจ่งแจ้งที่สุด ในประวัติศาสตร์ของพัดเดิ้ลบี เลยทีเดียว
ขโมยเหรอ ขอโทษ.. ผมเป็นหมอนะครับ
นายมันโจรขโมยม้า นั่นม้าลากรถของฉัน ไม่มีประโยชน์ ที่จะพยายามปลอมแปลงมัน
มันสวมแว่นตาอยู่ เพราะมันสายตาสั้นน่ะ
ฉันจำมันได้อยู่ดี
ถอดแว่นนั่นออก เดี๋ยวนี้เลย
สายตาสั้นงั้นรึ นั่นไม่มีทางอ้างได้ ต่อหน้าผู้พิพากษาแน่ ๆ
- ผู้พิพาหษาเหรอ - ฉันจะไปฟ้องร้อง
และฉันจะไม่ปราณีแก ในศาลแน่ ฉันนี่ล่ะ คือผู้พิพากษา
และถ้าทำให้ฉันสาย สำหรับการล่าจิ้งจอก ฉันจะรายงานว่าแก กระทำทารุณต่อสัตว์ด้วย
- อย่าแตะต้องมัน นี่เป็นคนไข้ของผม - มันเป็นอะไรของแกนะ
มันถูกหมาล่าสัตว์ของคุณ ไล่กวดมา 3 ครั้งแล้ว ใน 2 สัปดาห์นี้
คุณฆ่าตัวผู้ไปแล้ว ถ้าเกิดอะไรขึ้น กับตัวแม่ ลูก ๆ ของมันจะกลายเป็นกำพร้า
- ไม่ต้องกลัวชีล่า ฉันไม่ให้เขาทำร้ายเจ้า - ฉันไม่เคยได้ยิน.. ชีล่าเหรอ
แค่เห็นคุณ มันก็จะพาล หัวใจวายตายแล้ว
ดูสิ มันกลัวจนตัวสั่นเชียว
มันจะเป็นยิ่งกว่านี้อีก รอให้ฉัน จัดการกับมันซะก่อน
คุณไม่มีวันจับมันได้หรอก
คงมีเวลาที่คนอังกฤษ จะดูน่าเบื่อ
เบลโลว์ ไม่นะ
ฉันจะฆ่าแก
ออกมานะ ออกมา
อา ดีเลย
ไม่มีวันจับมันได้งั้นรึ แล้วนายคิดว่า นี่มันอะไรล่ะ
ม้าของฉัน
- พวกมันมาจากไหนกันล่ะ - อเมริกาเหนือ
เราได้ก่อตั้งสมาคมปกป้องสุนัขจิ้งจอก แห่งแองโกล-อเมริกา
แน่นอน เป็นองค์กรอาสาสมัคร
สมาคมปกป้อง สุนัขจิ้งจอกงั้นเหรอ
ใช่ ในระหว่างฤดูการล่า สกั้งค์มักวิ่งไปกับสุนัขจิ้งจอก
เพื่อทำให้หมาล่าสัตว์หลงทาง ไม่เคยคิดเลย ว่ามันจะได้ผลดี
- คุณกล้าดียังไง - คุณว่าไงนะ
- นายพลเบลโลว์.. - ใช่เขาแน่
- เป็นลุงของฉัน - ผมเสียใจด้วย
- คุณกำลังขอโทษฉันเหรอ - ผมเสียใจ ที่เขาเป็นลุงคุณ
- และฉันเสียใจ ที่เป็นหลานสาวเขา - มันคงแย่น่าดูทีเดียว
- คุณหมายความว่าไง - ที่มีนามสกุลว่าเบลโลว์
- ฉันชื่อเอ็มม่า แฟร์แฟ็กซ์ - นั่นฟังดูดีขึ้น
ที่ฉันหมายความคือ ถ้าฉันเป็นหลานชาย แทนที่จะเป็นหลานสาว..
ถ้าคุณเป็นหลานชายเขา ก็ไม่น่าจะชื่อว่าเอ็มม่า
- ถ้าฉันเป็นผู้ชายนะ.. - ก็ต้องชื่อเฟร็ด แฟร์แฟ็กซ์
จากประสบการณ์ของฉัน ไม่เคยพบใครเลย ที่ปฏิบัติต่อผู้คน เหมือนอย่างคุณ
- ผมไม่ได้ปฏิบัติกับคน ผมปฏิบัติต่อสัตว์ - คุณปฏิบัติกับคน เหมือนเป็นสัตว์ด้วย
ผมไม่ชอบผู้คน ที่หาความสำราญ
โดยการรังแกสัตว์ ที่ไม่มีทางป้องกันตัว และสร้างการสมาคม โดยอาศัยการฆ่า
- นั่นล่ะ คุณบอกเธอเลย - ฉันกำลังบอกเธอ อยู่นี่ไง
- คุณทำเหมือน.. - ยิ่งกว่านั้นนะ..
- อย่าเอาแต่ขัดคอฉันสิ - โทษที คุณกำลังจะพูดอะไรล่ะ
ฉันลืมไปแล้ว
ผมจะถือว่าเป็นความกรุณา ถ้าในอนาคต คุณและญาติผู้กระหายเลือดของคุณ
จะหลีกเลี่ยง การทำให้สัตว์ตื่นตกใจ
ในกรณีนี้ ฉันรู้สึกยากที่จะเชื่อได้ว่า คนที่โตแล้ว จะยอมสูญเสียเวลาทั้งชีวิต
เล่นสนุกอยู่แต่กับสัตว์อย่างนี้
และผมเองนะ คุณผู้หญิงก็ยากจะเชื่อเช่นกัน ที่ได้พบผู้หญิงที่โตแล้ว ใช้เวลาทั้งชีวิต
โดยไม่ได้ทำสิ่งใด ๆ เลย
คุณคงต้องยอมรับนะว่า สำหรับคน ที่ชื่อเฟรด นับว่าเธอหน้าตาดีทีเดียว
# นี่หากว่า ฉันเป็นชาย
# ฉันจะควัก ลูกตาเขาออกมา
# จะทึ้งเส้นผมเขาออก จนถึงราก
# และเตะปลายคางเขา ด้วยรองเท้าบู๊ต
# จะกัดมือเขา อย่างที่ควรทำ
# หากแม้เพียงว่า ฉันเป็นชาย
# ชายผู้องอาจ จะไม่ลังเลเลย
# ที่จะส่งดร.ดูลิตเติ้ล ไปสู่ความตาย
# แม้แต่จอมโหด แอ็ตติล่า ชาวฮัน
# ก็ยังยิ้มเยาะ ให้กับลมหายใจ สุดท้ายของเขา
# ดูเหมือนว่าผู้ชาย มักหยาบคายเช่นนี้ ป่าเถื่อนเช่นนี้ ลามกเช่นนี้ด้วย
# แต่ผู้หญิงต้องระมัดระวัง เป็นที่สุด อ่อนหวานที่สุด และเรียบร้อยที่สุดด้วย
# แต่ชีวิตเช่นนั้น ไม่ใช่ที่ฉันต้องการ
# เป็นระเบียบเรียบร้อย เหมือนผ้าพับไว้
# ฉันต้องการอิสระภาพ
# ที่จะไปในทุกที่ ที่ปรารถณา
# แล้วฉันปรารถณา จะไปที่ใดล่ะ
# ฉันเองก็ไม่รู้
# นั่นล่ะปัญหา
# ฉันยังไม่รู้จริง ๆ
# ตอนนี้ฉัน ยืนอยู่บนทางแยก แห่งชีวิต
# วัยเด็กที่ผ่านพ้นไป อนาคตที่กำลังจะมาถึง
# และอยู่เพียงคนเดียว
# ไม่มีแผนใด ๆ สำหรับทางแยกแห่งชีวิตนี้
# แต่ชีวิต จะพาฉันไป ในทางที่ดีกว่าใครอื่น
# เป็นที่รู้กัน
# น่าพึงใจ ที่จะประสบ
# สิ่งดี ๆ ทั้งหลาย ที่ได้พบเห็น
# น่าพึงใจ ที่จะได้เป็น
# ชีวิตต้องการให้ฉัน เป็นเช่นไร
# ดังนั้นฉันยืนอยู่ ณ ทางแยกแห่งชีวิต
# ทางนี้หรือทางนั้น ทางไหนกัน ที่ฉันควรไป
# จะเป็นทางซ้าย หรือไปทางขวา
# เป็นยามกลางวัน หรือกลางคืน
# ไปยังความมืด หรือความสว่าง
# มีเพียงใจฉันเท่านั้น ที่รู้ได้
# มีเพียงหัวใจฉัน เท่านั้น
# ที่รู้ได้
- นี่มันอะไรกัน - ผมก็ไม่รู้หมอ มันเพิ่งมาถึงสำหรับคุณ
มันทำเสียงตลก ๆ ด้วย
- ของไม่ธรรมดานี่ - ส่งมาจากธิเบต
อาจเป็นหอยทากทะเลสีชมพู ที่คุณตามหาอยู่ก็ได้
ไม่หรอก มันไม่ใหญ่พอที่จะเป็นได้ คิดว่ามันจะเป็นอะไรได้บ้างล่ะ
- เราแค่เปิดมันดูก็ได้ - ใช่ เป็นความคิดที่ดี
โอดูสิ มันคือตัวลามา มาสิ เจ้าหนู มาสิมา
ฉันว่ามันคงกลัว ไปเปิดอีกด้าน แล้วดันมันออกมาเถอะ แม็ทธิว
นี่ไง
ห๊ะ มีอีกตัวนึง อยู่ด้านนี้ มีทั้งหมด 2 ตัวน่ะ
2 ตัวเลยรึ ใครนะช่างคิดจริง ผู้คนช่างน่ารัก อะไรเช่นนี้
- คุณจะทำยังไง กับพวกมันล่ะครับ - เราคงทำเสื้อโค้ต ได้สัก 2 ตัวล่ะ
มาสิ เจ้าหนู ออกมา เจ้าหนู
ทางนี้ มาเลย
มาเลย เพื่อนยาก
ฉันไม่อยากจะเชื่อ
ไม่น่าเป็นไปได้
- มันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ - อะไร เป็นอะไร อะไร ๆ
มันเป็นลามา 2 หัว ดูสิ
พระเจ้าทรงโปรดลูกด้วย ลูกสัญญาจะไม่ขอดื่มอีกแล้ว
ไปลูบมัน ที่อีกข้างนึงด้วยสิ มันค่อนข้างขี้อาย
นี่เป็นตัวแรก ที่โดนจับมาเชียวนะ
ถ้าผมมีหัวอยู่ ทั้ง 2 ข้าง ก็คงไม่ถูกจับมา ง่าย ๆ เหมือนกัน
- มันพูดว่ายังไงครับ - มันยากที่จะเข้าใจ
มันเหมือนภาษาอูฐ แต่มีสำเนียงที่แน่นกว่า
- จดหมายเหรอ อ้อ.. มีจดหมายถึงฉัน - ใช่นี่รึเปล่าครับ
- ใช่แล้ว มาจากลอง แอร์โรว์ น่าจะเดาออก - เขาเป็นใครกันเหรอครับ
นักธรรมชาติวิทยา ที่เก่งที่สุดในโลก เป็นเพื่อนเก่า เขาเป็นคนอินเดียนแดง
อ้อ มีชื่อว่าลอง แอร์โรว์อย่างนี้ ผมก็ไม่คิดว่า เขาเป็นคนไอริชแน่
- นี่มันรูปอะไรเต็มไปหมดล่ะครับหมอ - ภาษารูปภาพน่ะ เราใช้สื่อสารถึงกัน
อันนี้หมายถึงลามานี่เป็นของขวัญ รูปมืออย่างนี้ เห็นไหม
สำหรับฉัน นั่นคือตัวฉัน จากเพื่อน ลอง แอร์โรว์
เพื่อจะได้ทำเงิน ไปซื้อเรือ สำหรับใช้คันหา หอยทากยักษ์ สีชมพู
ลงชื่อ ลอง แอร์โรว์
นั่นยอดไปเลย แต่บอกหน่อยสิครับหมอ เราจะหาเงินได้วิธีไหน จากเจ้าลามานี่
ฉันว่ามันชัดเจนอยู่แล้ว สตับบินส์ ถ้าเธอมี 2 หัว เธอจะทำยังไง
- ผมก็ไปเล่น ละครสัตว์สิครับ - ถูกต้องเลย
- ขอโทษนะ ผมต้องการพบเจ้าของกิจการ - คุณได้พบเขาแล้ว ฉันอัลเบิร์ท บลอสซัม
- สวัสดีครับ ผมชื่อดูลิตเติ้ล - ฉันไม่สนหรอก
- ผมคิดว่าคุณ คงอยากเจอสิ่งไม่ธรรมดา.. - ไม่อยากหรอก
เป็นสิ่งที่คุณ คงไม่เคยพบเห็นมาก่อน
- ฉันเห็นมาหมดแล้วล่ะ - คุณไม่สนใจเลยรึ
- ใช่แล้ว ไม่สนเลย - ไปกันเถอะ แม็ทธิว
- ขอโทษที่รบกวนนะครับ โชคดีนะ - โชคดี
- นี่เล่นกลหรือไง - เปล่า ไม่ใช่เล่นกล
- ฉ.. ฉันไม่เคยเห็น อะไรแบบนี้ - คนอื่น ๆ ก็ไม่เคยเห็น
เฮ้ เดี๋ยวก่อน รอเดี๋ยวสิ เฮ้
ฉันไม่เคย.. ไม่เคยเห็นตัวอะไรแบบนี้
# ฉันว่า ฉันเห็นโลกมามาก ไปมาเสียทั่วแล้ว
# สามารถเล่าเรื่องราว ให้คุณฉงนได้
# ฉันไม่ใช่คนโง่ เคยเล่าเรียนมาแล้ว
# เคยเดินทางจากลิเวอร์พูล จนถึงอิสตันบูล อิสตันบูล ฉันไม่ได้โง่เลย
# และใคร ๆ จะบอกคุณได้ ว่าฉันเฉียบคม กว่าใบมีดซะอีก
# แต่ฉันไม่เคย พบเห็นอะไรเช่นนี้ มาเลยทั้งชีวิต
- มันคือลามา 2 หัว - # งั้นรึ ฉันไม่เคยเห็นอะไรอย่างนี้เลย
# ไม่เคยเห็นอะไร อย่างนี้เลย
# ฉันไม่เคยเห็นอะไร อย่างนี้เลย มาตลอดทั้งชีวิต
- มันเป็นสัตว์หายากที่สุด บนโลกนี้ - แน่อยู่แล้ว
เฮ้ ฉันบอกให้รอก่อนสิ เฮ้
# ฉันว่า ฉันรู้วิธี ฉันเห็นมาหมดแล้ว
# ฉันสามารถเล่าเรื่อง ให้คุณหลงเสน่ห์ได้
# ฉันรู้งาน ของฉันดี คือทำให้ฝูงชน พึงพอใจ
# ฉันให้ในสิ่ง ที่พวกเขาต้องการ มากกว่าที่คาดคิด นั่นล่ะ งานของฉัน
# นี่มันช่างน่าอัศจรรย์จริง รอไม่ไหว ที่ต้องบอกภรรยาเสียแล้ว
# เกอร์ตี้ เธอต้องไม่เคยเห็น อะไรอย่างนี้มาแน่ ตลอดชีวิตของเธอ
# ออกมาเร็ว เธอต้องไม่เคยเห็น อะไรอย่างนี้มาแน่
# ฉันเองยังไม่เคยเห็น อะไรเหมือนอย่างนี้
# เธอต้องไม่เคยเห็น อะไรอย่างนี้แน่ ตลอดชีวิตของเธอ
มันคือสัตว์ 2 หัวครับ คุณนาย
อาร์เธอร์ ชาร์ลี
โจ มาสิมาดูนี่เร็ว
บีเวอร์เลย์ ไปตามโจมา
# ฉันเคยคิดว่าได้พบเห็น สิ่งประหลาด มาทั่วทั้งโลกแล้ว
# ฉันเคยได้เห็น โคลิเซียมในกรุงโรม และเมือโบราณ อะโครโปลิส
# แต่ฉันก็ได้ผิดพลาด ครั้งใหญ่ที่สุด
# เพราะฉันยังไม่ได้เห็น อะไรแบบนี้มาก่อน
ดูซิ คุณทำอะไรลงไป คุณทำให้มันตกใจ กลับมานี่
# ฉันรู้สำนึกแล้ว จะขอพูดกับคุณตรง ๆ ฉันสามารถเล่าเรื่อง ที่ทำให้คุณพอใจได้
# ฉันมีหัวการค้า ฉันรู้กลเม็ด
# ครั้งหนึ่งฉันเคยซื้อช้าง ด้วยเงินแค่ 2.6 ปอนด์
# 2.6 ปอนด์ จะเชื่อไหม
# แต่สำหรับลามา 2 หัวนี่ ฉันจะยอมจ่ายให้ 3 ปอนด์
# 4 ปอนด์ล่ะ
# 5 ปอนด์เอ้า เพราะว่าฉันไม่เคยเห็น อะไรแบบยังเป็น ๆ อย่างนี้มาก่อน
นี่จะบอกอะไรให้นะ ผมจะยอมจ่าย เพื่อซื้อมัน เป็นเงินสดทีเดียว
ดีเลย ถึงนั่นจะไม่ใช่ สิ่งที่เราคิด ไว้ในใจก็ตาม
# เพราะอย่างที่คุณเห็น ลามา 2 หัว เป็นสิ่งมีชีวิต ที่โดดเด่นมาก
# ในบรรดาสัตว์ของพระเจ้าทุกตัว มันมีความเฉลียวฉลาดที่สุด
# มันพัฒนาความสามารถ อันโดดเด่นนี้ จากการวิ่งขึ้น-ลง ภูเขาหิมาลัย
- ไม่หรอก - ใช่แล้ว จริงแท้แน่เทียว
วิ่งขึ้น-ลง ภูเขาหิมาลัยรึ
แน่นอนอยู่แล้ว รู้ไหม..
# การวิ่งขึ้น-ลง ภูเขาอย่างนี้ ทำให้มัน มีเท้าที่แสนว่องไว
# ถ้าขึงเชือกโดยถูกต้อง มันคงไต่เชือกได้ นั่นทำให้ผู้ชม ได้ชมสิ่งที่หาดูได้ยาก
# ความคล่องแคล่วของมันอย่างมากนี้ แสดงถึงความสามารถ ที่หาได้ยาก
# จะมีอยู่อีกก็เฉพาะ ในแพะภูเขา ของฝรั่งเศสเท่านั้น
# ลามา 2 หัวนี่ ยังชอบการเต้นรำอีกด้วย
ผมยอมจ่าย ทุกสิ่งที่คุณต้องการ
- ขอตกลงก็เพียงง่าย ๆ - ทุกอย่าง ที่คุณต้องการ
- การแสดง 4 สัปดาห์ - ตกลง
- แบ่งกำไร เท่า ๆ กัน - ตกลง
- แสดงวันละ 2 รอบ - ไม่นะ ไม่ ต้องวันละ 4 รอบ
รอเดี๋ยวนะ
เรามีปัญหาแล้ว
- พวกมันต้องการยังไงล่ะ - แสดงวันละ 3 รอบ
4 รอบ ในวันเสาร์นะ
- พวกมันตกลง - ตกลงตามนั้น
- เชิญสิ คุณดูลิตเติ้ล - ฉันต้องขอตัวก่อนนะ
- คุณไม่เคยเห็นอะไร อย่างนี้มาก่อน - ฉันก็ไม่เคยเห็น อะไรแบบนี้มาก่อน
ของดูลิตเติ้ล.. ของฉัน..
ขอบคุณมาก
- ของฉัน - ไม่ใช่ ของดูลิตเติ้ลต่างหาก
# ข้าว่าเจ้าไม่ใช่คนโง่ ข้าเองก็เช่นกัน
# ข้าสามารถเล่าเรื่อง ให้เจ้าฟัง ที่จะทำให้เจ้า เป็นที่น่าหัวเราะ
# เบิ่งตาดูสิ เจ้าเห็นอะไรบ้าง
# สิ่งนี้คือปาฏีหาริย์ ของเจ้าและข้า
# รับรองได้
# ข้าก็เห็นด้วย
# ภายในไม่กี่เดือน ข้าจะได้เห็น ฝันอันยิ่งใหญ่ ของข้าเป็นจริง
# เพราะข้าไม่เคยเห็น อะไรอย่างนี้ รึแม้แต่เจ้าเองก็เถอะ
# โอ ข้าไม่เคยเห็น อะไรอย่างนี้ ไม่เคยเห็นอย่างนี้
# ข้าไม่เคยเห็น อะไรอย่างนี้
# มาก่อน ชั่วชีวิต
แกเป็นอะไรไปล่ะ โซฟี เอาสิ โซฟี จับบอลไว้
ลองใหม่นะ โซฟี
เร็วเข้าสิ โซฟี
- นี่ของคุณ - โอ้
เอาล่ะ ผมจะไปธนาคารสักหน่อย
นี่ไงล่ะ แมวน้ำเป็นสัตว์ที่ รู้กันทั่วไปว่า มีอารมณ์อ่อนไหวง่าย
การพรากจาก สิ่งที่มันรักมีผลให้ มันไม่สนใจ ในกิจกรรมที่ทำอยู่ประจำ
นั่นสามารถอธิบายได้ว่าทำไม โซฟีถึงไม่ยอมจับลูกบอล
มันดูแปลกไป ฉันมั่นใจว่าต้องมีเหตุผล คงต้องไปคุยกับมันดูก่อน
- หนังสือนี่ให้คำแนะนำที่ดี - ใครเป็นคนเขียนล่ะครับ หมอ
อ๋อ ฉันเขียนมันเอง
รอก่อน ฉันมีเรื่อง อยากจะพูดด้วย คุณดูลิตเติ้ล
- คุณหมอ - คุณหมองั้นเหรอ
ฉันเคยได้ฟัง เรื่องคนหลอกลวงมาบ้าง แต่คุณนี่มัน สุดน่ารังเกียจเลย
คำคุยโวโอ้อวด ที่อ้างศีลธรรม เรื่องปกป้องสัตว์โลก ที่ป้องกันตัวไม่ได้
แล้วคุณกลับกลายมาเป็น ผู้ฝึกสัตว์ ในคณะละครสัตว์ชั้นต่ำอย่างนี้
แสดงสัตว์ประหลาด
- ทำไมนาย ไม่ไปชงโกโก้ดื่มสักแก้วล่ะ - ผมไม่อยากดื่มโกโก้ คุณอยากดื่มเหรอ
ได้สักแก้วก็ดี ใช่ ไปชงมาเลย
หวัดดี เฟรด
เขา.. เขาหยาบคายมาก
ใครเหรอ หมองั้นเหรอ ไม่ ไม่ใช่เลย เขาเป็นคนน่ารัก
- คุณได้ยินที่เขาพูดถึง ลุงฉันรึเปล่า - โอ นั่นนะเหรอ
เขาเป็นคนน่ารัก ที่หยาบคายมาก
แน่ล่ะ ฉันก็ไม่ได้ถืออะไรมากหรอก ถ้าหากสิ่งที่เขาพูด เป็นความจริง
คุณต้องไม่เชื่อแน่เลย ที่ตอนนี้ ใครที่พูดความจริงออกมา
เขากลับจะไม่ได้รับ ความเชื่อถือ
คุณต้องลูบมัน ทั้ง 2 ด้าน ไม่งั้นมัน จะอิจฉากัน
เขาคงละอายเกินกว่าที่ จะพูดอะไรออกมา ในตอนนี้แน่
- เขาดีเกินไป - ดีงั้นเหรอ
เขาเป็นคนมีความกรุณาที่สุด ที่จะหาได้ บนโลกนี้ทีเดียวนะ เฟรด
และเขาเข้าใจในพวกสัตว์ ดีกว่าที่ คุณและผม จะเข้าใจอะไรทั้งนั้น
ยังไงฉันก็ยังคง ไม่เข้าใจตัวเขา
แน่ใจได้เลย เขาเป็นหนึ่ง ในเหล่าคนดีทั้งหลาย
และฉันก็แน่ใจได้เลย ว่าเขาเป็นหนึ่ง ในหมู่คน ที่ยอดแย่ทั้งหลาย
คุณผิดแล้ว ที่รัก
# ผมบอกไม่ถูก ว่าเขาเป็นอย่างไร
# แต่เขาก็คือเขา ซึ่งมีทั้งเหตุและผล
# ผมบอกไม่ได้ ว่าทำไม่เขาทำเช่นนั้น
# แต่สิ่งที่เขาทำ มาจากใจที่บริสุทธิ์
# นั่นล่ะ ที่ผมมั่นใจ
# ผมมั่นใจ เหมือนที่บอก เด็กทอมไป เมื่อวันก่อน
# ว่าเขามีชีวิต อยู่ในโลก ของจินตนาการ
# และโลกนั้น แม้ผมเองก็อยากสัมผัส
# โลกแห่งจินตนาการ
# เห็นหรือไม่
# โลกนี้เต็มไปด้วย สิ่งสวยงาม
# เช่นปีกของผีเสื้อ ราชาในเทพนิยาย
# และแต่ละวัน ต่างก็นำมาซึ่ง
# สิ่งสวยงามอื่น ๆ เพิ่มมากขึ้น
# โลกที่อุดมไปด้วย ความสุขอันหลากหลาย
# ทิวทัศน์ที่มหัศจรรย์ การบินในความเฟ้อฝัน
# และสำหรับผู้ฝันถึง คืนอันสวยงาม
# ฝันถึงสิ่งอันสวยงาม
# วันที่สดใส ท่ามกลางแสงแดดอ้อยอิ่ง
# ท้องฟ้าสดใส และชายฝั่ง
# วันที่สดใส เมื่อฉันสามารถ มองจ้องดวงตา อันสุดสวย
# เหมือนตาเธอ
# ชีวิตเราแกว่งไก่ว เหมือนดั่งลูกตุ้ม
# ช่างน่าสงสาร เหมือนเช่นหุ่นกระบอก
# แต่ชีวิตนั้น เต็มไปด้วยสิ่งสวยงาม
# ผู้คนก็งดงามด้วย
# ผู้คนที่งดงาม
# ดังเช่นคุณ
รู้แล้ว ๆ
ฉันเสียใจด้วย
อา โกโก้ เข้ามาสิหนุ่ม ๆ คงรู้จัก โซฟีแล้วสินะ แน่ล่ะ รู้จักอยู่แล้ว
ดูเหมือนเรา กำลังมีปัญหา
โซฟีคิดถึง คู่ของมัน
นั่นเป็นเหตุให้มัน ไม่มีสมาธิ อยู่กับการแสดงเลย
- คู่มันอยู่ไหนล่ะ - ขั้วโลกเหนือโน่น นั่นล่ะปัญหา
พวกมันกำลังจะกลับไปที่นั่น ตอนที่โซฟี โดนจับเสียก่อน
ถ้าไม่ได้กลับไปพบคู่ หัวใจมัน คงแตกสลาย
คุณอยากให้เรา ทำอะไรล่ะ ไปขั้วโลกเหนืองั้นรึ
ไม่มีเวลาแล้ว ที่นั่นสนุกมากทีเดียวนะ
ขั้วโลกเหนือ ยังไม่ถูกค้นพบด้วยซ้ำ
ไม่อย่างเป็นทางการนะ ฉันไม่เคยกล่าวถึงเลย เพราะฉันได้ให้สัญญา กับพวกหมีขาวไว้แล้ว
ไงก็ตาม มันไม่ใช่ประเด็น ยังไงเราก็ต้องพาโซฟี กลับไปหาคู่ของมัน
ถ้าฉันเอามัน ไปที่ช่องแคบบริสตัลได้นะ
มันคงว่ายน้ำไปเองได้ ภายใน 1 สัปดาห์
ไปที่ตรงนี้ รอบ ๆ ที่นี่ ตรงไป แล้วเบนไปทางซ้ายเล็กน้อย
เยี่ยมเลย แต่จะเอามัน ไปที่ช่องแคบบริสตัล ได้ไงกันล่ะ
- มันคงต้องหลบหนีไป - หลบหนีเหรอ แมวน้ำเนี่ยนะ
ฉันคงไปพูดกับบลาสซัม ไม่ได้หรอกว่า มันต้องการไปหาคู่ของมัน ที่ขั้วโลกเหนือ
คุณรู้อะไรไหม มันเองก็กำลังคิด จะหลบหนี
ในคืนนี้
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ - คุณยายของผมน่ะ
ท่านไม่ค่อยสบาย ผมจะพาท่านไปบริสตัล
- คุณได้กลิ่นคาวปลาไหมครับ - ปลาเหรอ
กลิ่นยายผมเองล่ะ
ท่านกำลังกินอาหารพิเศษอยู่
ฉลาดมากครับ
คุณเป็นไงบ้างครับ เดินทางสนุกไหม
ดีแล้ว
มีเรื่องอะไรเหรอ
แจ๊ค ฟิ้นช์ โจรทางหลวง มีคนเห็นเขา เราคงต้องตรวจค้น รถทุกคัน
เชิญตามสบายเลย คุณจะไม่เจออะไร ในนี้หรอก
เอาล่ะ คนขับรถ
ไปได้ ไปได้แล้ว
เอาล่ะ ไปได้
กลับมานี่ก่อน เนลลี่ เนลลี่กลับมานะ นั่นแกจะไปไหน
บอกว่า นั่นแกจะไปไหน เนลลี่ กลับมา กลับมาก่อน บอกให้กลับ
เอาล่ะ ถึงเสียที
ขอโทษด้วยถ้าการเดินทาง มันไม่สะดวกสบายพอ แต่มันก็เป็น เพียงวิธีเดียว
นั่นไงล่ะโซฟี อย่าเกิดอารมณ์สิ
ฉันทนเห็น ผู้หญิงร้องไห้ไม่ได้
อย่ามองฉันอย่างนั้นสิ เดี๋ยวฉันก็พลอย เกิดอารมณ์ไปด้วยหรอก
โซฟีที่รัก เจ้าเข้าใจใช่ไหม
# ยามฉันมองดูตาเจ้า ฉันประจักษ์ ถึงความฉลาดเฉลียวของโลก ในตานี้
# ฉันเห็นความเศร้า ของการบอกลา นับพันครั้ง
# ยามฉันมองดูตาเจ้า
# และไม่แปลกใจเลย
# ที่เห็นความอ่อนละมุน ของดวงจันทร์ ในตาของเจ้า
# ดุจประกายดาว จากท้องฟ้า
# ยามฉันมองดูตาเจ้า
# ในดวงตา ฉันเห็นความลึกล้ำของห้วงสมุทร
# เห็นความล้ำลึก แห่งความรัก
# ความรักที่เจ้ามีต่อฉัน
# ฤดูใบไม้ร่วงมา ฤดูร้อนจากไป
# ฉันเห็นปีที่ผันเวียนเปลี่ยนไป ในดวงตาของเจ้า
# เมื่อเราต้องหางกัน จะไม่มีน้ำตา หรือคำร่ำลา
# ฉันเพียงมองเข้าไป ในตาเจ้า
# โซฟีที่รัก ตาคู่นี้แสนฉลาด
# แสนอบอุ่น และจริงจัง
# ช่างน่าเสียดาย ที่เจ้าเป็นเพียง แมวน้ำเท่านั้น
- เธอไปตามทางของเธอแล้ว - นายโยนเธอลงทะเลทำไม
เธออยากกลับ ไปหาคู่ของเธอ
ไม่ ๆ คุณไม่เข้าใจ เธอไม่ใช่คน เธอเป็นแมวน้ำ
- แมวน้ำงั้นเหรอ - ใช่
- สวมทั้งหมวก และผ้าคลุมเนี่ยนะ - ใช่ ถูกแล้ว
ผมยืมมันมาจาก คุณผู้หญิงที่โรงเตี๊ยม
ที่หมวกผูกริบบิ้น สีน้ำตาล..
ไม่ต้องพูดถึงริบบิ้นหรอก คุณนำแมวน้ำ นั่งรถม้าประจำทาง ไปที่บริสตัล
เมื่อไปถึงที่นั่น ก็โยนมัน ลงไปทางหน้าผา
ถูกต้องครับ
ขอถามหน่อย ว่าทำไม
ได้ครับ มันต้องการจะไปขั้วโลกเหนือ ไปหาคู่ของมัน
- คู่มันงั้นเหรอ - ใช่ครับ
แล้วอะไรทำให้คุณคิดว่า แมวน้ำนี่ อยากจะไปที่ขั้วโลกเหนือล่ะ
- ก็มันบอกผมเอง - มันบอกคุณงั้นเหรอ
ใช่ เราคุยกันอย่างละเอียดเลย
คุณพูดคุยกับสัตว์ บ่อย ๆ รึไง
ใช่ครับ ผมพูดคุยอยู่เสมอเลย
ฉันคิดว่า คงเป็นอย่างนั้นล่ะ
ด้วยความเคารพนะครับท่าน ผมคิดว่า ผมรู้สึกได้ถึงความกังขา ของผู้คนในศาลนี้
ดังนั้นผมจึงขอ ทำการพิสูจน์
โดยการพูดคุยกับสัตว์ ที่พวกท่านเลือกขึ้นมา
งั้นก็ดีแล้ว สุนัขของฉันรูฟัส มันอยู่ข้างนอกนั่น
พามันเข้ามาซิ
โอ ยินดีมาก
มาทางนี้สิ
ขอบใจมาก ใช่แล้ว รูฟัสยินดีตอบ ทุก ๆ คำถาม ที่ท่านต้องการจะรู้
ฉันว่าเรา คงไม่ต้อง มากระเบียบการนักก็ได้
ถามมันซิว่าเมื่อคืน ฉันกินอะไร เป็นอาหารเย็น
ได้ครับ
งั้นเชียวรึ
ขนาดนั้นทีเดียวรึ พระช่วย อย่างนั้นหรือ
เอาล่ะ ๆ ๆ
มันพูดว่าไง
ผมขอขอบคุณ ที่ทุกท่านยอมรับว่า สุนัขตัวนี้ กำลังพูดกับผม
สำหรับอาหารเย็นเมื่อคืน ท่านได้รับประทาน ดังต่อไปนี้
ปลาเทราท์นึ่ง 2 ที่ ไก้ฟ้าย่าง 4 ที่
มันฝรั่งอบ, กะหล่ำปลีและน้ำเกรวี่
ตามด้วยแบลคเบอรี่พาย ชิ้นใหญ่ 6 ชิ้น ราดหน้าด้วยวิพครีม
นั่นไม่เป็นความจริง ฉันกินไปแค่ 5 ชิ้นเอง
ท่านยังดื่มไวน์ และบรั่นดี อีกจำนวนมาก
แล้วหลังจากนั้น ยังร้องเพลงน่ารำคาญ กับเพื่อน ๆ เกี่ยวกับสาวจากสวานซีด้วย
พอได้แล้ว
ศาลขอเลื่อนการพิจารณาคดี ไปพรุ่งนี้ ชะลอการไต่สวน เรื่องหมวกถูกขโมยไว้ก่อน
ขอบใจนะ
จากการคำนวนของฉัน การไต่สวนคงจะเสร็จ ตอน 11 โมงเช้านี่ล่ะ
โพลีนีเซีย รวบรวมเงินจากคณะละครสัตว์ ได้มาเท่าไหร่
- 206 ปอนด์ 7 เพนนี - เหลือเฟือเลยล่ะ
ฉันไม่เห็นเหตุผลใดเลย ที่จะมาฉุดรั้งเราไว้ อีกต่อไป
กลับไปบ้าน เก็บเสื้อผ้าของฉัน และเตรียมเรือให้พร้อม ตอนเที่ยงวัน
เราจะไปตาม กระแสน้ำเที่ยงวัน หรืออะไรก็ตาม แล้วแต่จะเรียก
เราไม่มีลูกเรือ ดังนั้นคงต้องใช้ตัวนาย สตับบินส์ และพวกสัตว์ทั้งหลายแทน
- หมายถึงผม จะได้ไปด้วยสิครับ - ถ้าพ่อแม่เธอ อนุญาตนะ ผูกเชือกเป็นนี่
ได้ยินไหม เราจะได้ไปช่วยคุณหมอ ตามหาหอยทากทะเลกัน
ฉันว่าเธอรอให้เห็นเรือเสียก่อน ก่อนที่จะตื่นเต้นจนเกินไป
นี่มันไม่ใช่เรื่องโชคนะ เขาเรียกว่า การดิ้นรน
ไม่มีกลาสีสติดีที่ไหน ยอมไปด้วยหรอก
ฉันไม่ได้ขอ กลาสีสติดีที่ไหนนะแม็ทธิว ฉันขอให้นายช่วย
นายจะว่ายังไง
ผมว่า สำหรับคนที่กำลัง จะถูกแขวนคอ เพราะต้องคดีฆาตกรรม
ที่จะเตรียมตัวให้พร้อม เพื่อการเดินทาง ล่องเรือสำราญ เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมเลย
เฟรด
อะไรทำให้เรา ได้รับความสำราญนี้ล่ะ
- ฉันเอาอาหารเย็นมาให้ - อาหารเย็นงั้นเหรอ
ใช่ สำหรับแม็ทธิวกับทอมมี่
วางตรงนั้นล่ะ ฮูเบิร์ท มีสะเต็ก พายตับบด ซุบหางวัวและเนื่อย่าง
- คุณต้องการบ้างไหม - ไม่ล่ะ
ไม่เอาน่า หมอ คุณไม่ได้กินอะไร มาตลอดทั้งวันแล้ว
เขาเป็นพวกมังสวิรัติน่ะ
แย่จัง
- น่าเสียดาย ที่ต้องทิ้งไป - ไม่เป็นไรแม็ทธิว กินไปเถอะ
ผมขอโทษนะหมอ มาสิทอม
หมอคะ..
รูฟัสพูดถูกแล้ว
ลุงฉันกินแบลคเบอรี่พาย ไป 6 ชิ้น
ขอบคุณ
ขอบใจนะ ชี-ชี
ดูเหมือนว่าหมวกและเสื้อคลุม ถูกขโมยไปจากโรงเตี๊ยม ในวันนั้น
หญิงที่เป็นเจ้าของ มีเหตุผลส่วนตัว ที่จะไม่ฟ้องร้องเอาความ
ดังนั้นคุณ จึงถูกฟ้อง เพียงข้อหาฆาตกรรมเท่านั้น
- ขอบคุณมากครับ - อย่างไรก็ตาม..
พฤติกรรมของคุณ ที่แสดงในศาลนี้ เมื่อ 2 วันก่อน
ทำให้มีข้อสงสัยในใจ ของคณะผู้พิพากษา
ว่าพฤติกรรมวิปริต ของคุณกับสัตว์ อาจละเมิดความปลอดภัย ของสาธารณชน
ซึ่งไม่อาจยอมรับได้
ยังดีที่ การมีสายพระเนตรยาวไกล ขององค์พระราชินี ทำให้มีสถานที่
สำหรับผู้ซึมเศร้าแบบคุณ ที่พูดกับสัตว์ และต้องการปฏิบัติกับมัน เยี่ยงมนุษย์
ดังนั้น คำตัดสินของศาลนี้ จึงให้คุณเข้ารับการรักษา
ในสถานบำบัดทางจิต อย่างไม่มีกำหนด
คุณมีอะไรจะพูดอีกไหม
# ฉันไม่เข้าใจ ในเผ่าพันธุ์มนุษย์
# ที่มีความรักแค่น้อยนิด ให้แก่สิ่งมีชีวิตอื่น ที่ต่างจากตน
# การปฏิบัติต่อสัตว์ เช่นกับมนุษย์ มิใช่ความบ้า หรือสิ่งอัปยศอดสู
# ฉันไม่เข้าใจเลย ในเผ่าพันธุ์มนุษย์
# ฉันสงสัยว่าใย เราจึงปฏิบัติ ต่อสัตว์ เยี่ยงมันเป็นสัตว์
# ในเมื่อสรรพสัตว์ ปฏิบัติต่อเรา เป็นอย่างดี
# ความทุ่มเท ที่พวกสัตว์รับใช้เรา และปกป้องเรา ยามเมื่อเรามีภัย
# โอ ช่างไม่คู่ควรกันเลย กับสิ่งที่เรา ตอบแทนกลับไป
# บอกฉันซิ ว่าเราตอบแทนสัตว์อย่างไร เราเคยคิดจะสรรเสริญ พวกสัตว์หรือไม่
# เปล่าเลย และนี่ทำให้มันท้อแท้ สามารถบอกได้เลย
# เราเองคือตัวปัญหา จากความอกตัญญู เราปราศจากความรัก หรือรับผิดชอบ
# ในทุก ๆ ทาง ความคิดเห็นของเรา..
# ก็เหมือนเป็นสัตว์
เปล่า ๆ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น
# ฉันหมายถึง ทำไมเราจึงปฏิบัติ ต่อสัตว์ เยี่ยงมันเป็นสัตว์
# ทำไมคนเรา จึงเหมือนไม่ใช่คน
# วัวและไก่ ต่างมอบตัวเป็นอาหารให้เรา สุนัขและม้า แสดงออกว่าต้องพึงพาเรา
# และแม้ว่าแมว แสดงท่าเหมือนไม่ใส่ใจเรา ความรักของพวกมัน เป็นสิ่งธรรมดา
# แล้วเราล่ะทำอะไร ละเลยพวกมัน ไม่ได้ทำอะไร เพื่อปกป้องมันเลย
# เราทอดทิ้งพวกมัน อย่าหวังว่า พวกมันจะตำหนิ
# เราไม่แยแส หรีอทุบตีพวกมัน เมื่อเราหิว เราก็ยังกินพวกมัน
# ช่างน่ากลัวที่เราทำกับพวกมัน มันช่างวิปลาสสิ้นดี
# เหมือนดั่งพวกสัตว์
# เราทำให้ขายหน้า ฆ่าฟัน และกักขังมัน
# เราทำให้เกิด สภาวะเลวร้ายในพวกสัตว์
# แล้วเราก็ใช้สิ่งนั้น มุ่งร้ายมัน
# อย่างเช่น ทำไมเราพูดว่า "ทำเหมือนเขา เป็นหมาตัวหนึ่ง"
# ทำไมเราพูดว่า "ทำงานหนักเหมือนม้า"
# ทำไมเราพูดว่า "กินอย่างกับหมู" ทั้งที่เราหมายถึง กินเหมือนกับคน
# ใช่ไหมล่ะ แน่อยู่แล้ว
# คนที่ชื่อเสียงไม่สู้ดี ถูกเรียกว่า ชะมด หรือ หนู
# ผู้หญิงที่คุณไม่ชอบ ถูกเทียบว่าเป็น จิ้งจอก หรือ แมว
# ครอบครัวใด ที่มีลูกมาก
# บางครั้ง ถูกกล่าวขวัญว่า "คุณก็รู้จักนี่ ออกลูกเหมือนกระต่ายเลย"
# "เขาดื้อเหมือนลา เขาโง่เหมือนควาย"
# "เขาผอมเหมือนงู เขาเจ้าเล่ห์ เหมือนหมาจิ้งจอก"
# พูดอย่างนั้น ทำให้ฉันเหมือนแพะ
# ทำไมเราไม่ว่า "มีคุณธรรมเหมือนกบ"
# หรือไม่พูดว่า "มั่งคั่งเหมือนแม่ไก่"
# จริงอยู่เราพูดว่า "ซื่อสัตย์เหมือนหมา" ที่ควรจะพูดคือ "เก๋เหมือนยีราฟ"
# สวยเหมือนหมู ว่าไหม นั่นคงเป็น วันที่ยิ่งใหญ่ ใช่ไหม
# แต่เมื่อไร เมื่อไรล่ะ
# เมื่อไรกัน
# เมื่อไรที่เราจะหยุด ทำกับพวกมัน เหมือนเป็นสัตว์
# นี่มวลมนุษย์ เสียสติไปหมดแล้วหรือ
# เหล่าผู้หญิงเห็นว่า หนังของลูกแพะ หรือลูกแกะ หรือพวกชะมด
# เป็นเพียงแค่เสื้อคลุม ช่างน่าเศร้านัก
# เมื่อคุณนุ่งห่ม ด้วยหนังหรือขนสัตว์ หรือเสื้อขนสัตว์ และขนนกแสนสวย
# ได้หยุดคิด และฉนงถึงความจริงไหม
# ว่าคุณได้มันมา จากการฆ่าผู้อื่น
# ว่าคุณกำลังสวมใส่ พี่น้องของพวกมัน
# หรืออาจเป็น พ่อแม่ของพวกมัน ที่คุณสวมใส่อยู่
# คือสรรพสัตว์ ๆ
# คือสรรพสัตว์
# แม้จะจริง ที่เราไม่ได้อยู่ในสวนสัตว์
# แต่มนุษย์เอง ก็เป็นสัตว์ จำพวกหนึ่งเช่นกัน
# ดังนั้น ทำไมคุณไม่อาจทำเช่นฉัน
# ชมชอบสรรพสัตว์
# สรรพสัตว์
คุกหันหน้าออกถนน ทางด้านนี้
ที่เราต้องทำคือ ผูกเชือกซี่กรงขัง ไว้กับช้าง
แล้วให้ช้างดึงกำแพง ให้ราบเลบ
พวกเธอจะเดินทางได้ยังไง ถ้าหมอยังถูกขังคุก อยู่อย่างนี้
ก็ใช่น่ะสิ นั่นเป็นเหตุให้แม็ทธิว คิดแผนที่จะช่วยเขาออกมาไงล่ะ
แล้วช้างตัวที่ 2 เนี่ยนะ ต้องตัวโตกว่าตัวแรก
และที่หมอต้องทำ ก็แค่ลอดรูที่กำแพงออกมา แล้วขึ้นขี่หลังช้างเลย
- แผนนี้ไม่มีทางสำเร็จหรอก - แล้วนี่คือส่วนที่เจ๋งสุดของแผน
หมอจะไถล่ตัวลงมา ทางงวงของช้าง ขึ้นไปบนหลังแรดที่รออยู่ แล้วเผ่นเลย
- พวกเธอแค่ 3 คนเท่านั้นรึ ที่จะลงเรือไป - ไม่ครับ ชี-ชี โพลีนีเซียและจิ๊บ ก็ไปด้วย
- แล้วเสือทั้ง 6 ตัว จะกันไม่ให้ใครตามมา - ไปตามหาหอยทากทะเล สีชมพูงั้นสินะ
ทั้งหมดจะรออยู่ อีกฝั่งของถนน ขณะที่ฉัน จัดการวางระเบิด
- ระเบิดงั้นเหรอ - อ๋อ แน่นอน
รู้ไหม ถ้าเราระเบิดถนน พวกเขาก็ต้อง อ้อมเมืองไปอีกทาง เพื่อจะไปท่าเรือ
ซึ่งจะทำให้ฉันมีเวลาพอ ที่จะดอดกลับมา ระเบิดสะพานเสีย ตอนพวกนายกำลังขึ้นเรือไป
นั่นคือความสวยงาม ของแผนทั้งหมด ง่าย ๆ อย่างนี้ล่ะ
- พวกเขาจะขังหมอ ไว้ในคุกเหรอ - โอ ไม่หรอก ไม่
พวกเขาจะย้ายหมอ ข้ามไปที่โรงพยาบาลคนบ้า ตอนเที่ยงตรง
- วันนี้น่ะเหรอ - ใช่
ฉันคิดออกแล้ว นายไปเตรียมเรือให้พร้อม เรื่องช่วยหมอออกมา ให้เป็นหน้าที่ฉันเอง
เราจะออกเดินทางกัน ตอนเที่ยงตรง ไปลงมือได้
ทราบแล้วครับ
เราเป็นพวกคนเก่ง ที่รับคำสั่งจากนกแก้ว
แม็ทธิว คุณว่าอาหารที่ฉัน นำไปให้คุณทานคืนที่แล้ว รสชาดเป็นยังไง
มันอร่อยที่สุด เท่าที่ผมเคยทานมา ในชีวิตทีเดียวครับ
เขาพูดกันว่า อาหารในคุกมันแย่สุด ๆ ผมไม่เห็นมีใครค้าน สักคนเดียว
ฉันกำลังคิดว่า จะดีแค่ไหนถ้าคุณ มีอาหารอย่างนี้กินกัน ตลอดการเดินทางนี้
อ๋อแน่นอน มันต้องวิเศษเลยล่ะ
ทางเดียวที่จะเป็น เช่นนั้นได้ ก็คือคุณ..
ถ้าพวกเราจะ..
ผมบอกคุณได้ อย่างหนึ่งนะเฟรด
ผมได้แต่หวังว่า จะไม่มีใคร แอบซ่อนขึ้นไปบนเรือหรอก
เพราะถ้าเกิดมีขึ้นมา ผมก็ไม่รู้ว่า จะต้องไปตรวจดูที่ตรงไหน
ไงก็ตาม เมื่อเราแล่นออกทะเลไปแล้ว ถึงพบว่ามีใครซ่อนไป เราก็คงไม่หันกลับ
โอแม็ทธิวคะ ฉันรักคุณจริง ๆ
# ใครจะคิดบ้างว่า เพียงจูบเดียว ที่อ่อนหวาน จากริมฝีปากของสาวสวย
# จักเปลี่ยนชีวิตของฉัน
# แต่ โดยชีวิตฉัน
# มันจะ
# นับแต่วันนี้ ไม่มีวันเป็น เช่นเดิมอีกแล้ว
# จากวันนี้ ฉันจะสร้างชื่อ และแล้ว
# หญ้าจะเพิ่ม ความเขียวขจี
# อากาศ จะยิ่งสะอาดขึ้น
# แล้วชีวิตฉัน จะยิ่งแจ่มใส เกินกว่าสวรรค์ จะรู้ว่าเมื่อไร
# สวรรค์ จะรู้ว่าเมื่อไร
# นับจากวันนี้ ฉันขออำลา จากความหวาดกลัว
# นับจากวันนี้ ฉันไม่มีน้ำตา ที่จะร่ำไห้
# ฉันจะเรียนรู้ การมีชีวิตอยู่ ด้วยความหรรษา
# เพื่ออยู่ นับแต่วันนี้
# นับจากวันนี้ ไม่มีสิ่งใด เป็นไปอย่างที่เคย
# นับจากวันนี้ ฉันจะพูดว่า "โอ ช่างเป็นวันดี อะไรเช่นนี้"
# ดวงจิตฉัน จะยิ่งสว่างไสว
# ยิ้มของฉัน จะยิ่งสดใส
# และฉันจะเข้มแข็ง ขึ้นเป็น 2 เท่า
# ฉลาดขึ้น เพราะว่า
# นับจากวันนี้ ฉันจะบอกลาความกลัว
# นับจากวันนี้ น้ำตาฉันจะไม่มีไหล
# ฉันเรียนรู้ ที่จะอยู่กับความหรรษา
# หลังจากน้ำตา รอยยิ้มจักตามมา
# นับจากวันนี้
ชี-ชี
อย่าตามหมอไป
อย่าเชื่อฟัง ๆ
ไปสิ ทางนี้
- ลุกขึ้น ๆ - ตามเขาไป
ตามเขาไปสิ
ทางนี้ เร็วเข้า ตามไปสิ ทางนี้
ไม่ใช่ ไปทางนี้
หยุดรถไว้ ๆ ๆ
เรียบร้อยแล้วหมอ คุณออกมาได้แล้ว ไม่เห็นวี่แวว ของพวกตำรวจเลย
ขอบใจนะแม็ทธิว เป็นห้องอ่านหนังสือ ที่ดีจริง ๆ ฉันคงต้องมาใช้บ่อย ๆ
ตอนนี้ มาดูกันซิ ว่าเราอยู่ที่ไหนแล้ว
มันบอกว่าได้กลิ่นกระเทียม มาจากทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
แล้วมันหมายความว่าไงครับ
หมายความว่า เราอยู่ห่างจาก ชายฝั่งของฝรั่งเศส ราว 10 ไมล์
รู้ไหมว่าฉัน มีระบบนำทางที่ดีสุด แห่งท้องทะเล ในยุคปัจจุบันนี้เลย
จิ๊บมีการได้กลิ่น ที่ดีเยี่ยม โพลีนีเซียก็ได้รับรายงานสภาพอากาศ จากพวกนก
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม - เรียบร้อยดีหมอ
ดีแล้ว คอยเปิดตาดูกับทุก ๆ สิ่ง และอย่าไปชนอะไรเข้า เด็ดขาด
- จัดการแผนหลบหนีได้ดีมาก ขอบใจนะ - ไม่เป็นไรมิได้
สงสัยจริงว่า จะมีเรือที่ไหน มีดอกไม้เยอะขนาดนี้ ดูดอกเจอราเนียมนี่สิ
- คุณเห็นดอกอะซาลีสของผมรึยัง - ยังครับ ยังเลย
โอ ทำได้สวยงามจริง ๆ
แม็ทธิว คุณมีความเห็นกับการใช้ชีวิต อย่างไร ท่ามกลางท้องทะเลเหล่านี้
ถ้าพระเป็นเจ้า ต้องการให้เรา ใช้ชีวิตอยู่ในน้ำ ท่านคงประทานครีบมาให้
ไม่ ไม่ใช่แบบนั้นสตับบินส์ ขยับปากให้มากกว่านั้น
เธอต้องไปอ่าน ข้อเขียนของฉัน เรื่องพื้นฐานของชิมแปนซี หน้า 1
ต้องตัดกุหลาบบ้างแล้ว มีเรื่องต้องทำ บนเรือนี่อีกเยอะเลย
หอมกลิ่นอะไรกันล่ะ แม็ทธิว
คุณกำลังทำอะไรกินเหรอ ฉันหิวจะแย่อยู่แล้ว
ใช้ได้ไหมคะ
รีบลงมาสิคะ กำลังร้อน ๆ เชียว
คุณมาทำอะไรอยู่ที่นี่
ฉันคิดว่า คงต้องมีคนมาดูแลทอมมี่ ในระหว่างการเดินทางน่ะสิ
สตับบินส์เขาดูแลตัวเองได้
ผมต้องกลับหัวเรือ แล้วแล่นกลับ ไปที่พัดเดิ้ลบีเสียแล้ว
เอ่อ.. ทันทีเลย หลังอาหารกลางวันนี้
พวกเขา.. พวกเขาจะจับตัวคุณไว้แน่ ถ้าคุณขืนกลับไปนะ หมอ
ใช่เลย นั่นล่ะปัญหา
เราจะทำยังไงกับเธอดี ถ้าเธออยู่ด้วย
คุณทำให้ฉันรู้สึกเหมือน เป็นแมวจรจัด
ถ้าเป็นแมวได้ ก็ดีสิ
- อย่าวิตกไปเลย อาหารมังสวิรัติน่ะ - อร่อยมากเลยครับ
ยอดเยี่ยมจริง ๆ
- มันคืออะไรกัน - อัล มาเรา เอน ครูท์
- งั้นเหรอ - แล้วภาษาอังกฤษ เรียกว่าไงล่ะ
พายสาหร่ายทะเล
ค่อนข้างดีทีเดียว
- นี่เรา กำลังจะไปไหนกัน - ไปตามหาหอยทากยักษ์ สีชมพูครับ
แล้วคิดว่า จะไปหามันได้ ที่ไหนล่ะ
ผมก็ยังไม่รู้เลย
มีหลายที่ ให้เราได้เลือก คงต้องตัดสินใจแล้วล่ะ
- หรือไม่ก็คงรู้เอา ตอนที่เราไปถึงนั่น - คิดได้เฉียบเลยครับหมอ
- ขอบใจ แม็ทธิว - การเดินทางของคุณ มักวางแผนไว้ดีรึเปล่า
ใช่เมื่อมันทำได้ แต่โชคไม่ค่อยดี ที่มักไม่มีเวลา ลงในรายละเอียด
- อย่างเช่นว่า คุณกำลังจะไปที่ไหนเหรอ - ใช่แล้ว
แล้วคุณตัดสินใจ ได้ยังไงล่ะ
ก็เล่นเกม ตามที่ฉันคิดค้นขึ้นมา
พวกเราคนนึง เปิดสมุดแผนที่ขึ้นมาแบบสุ่ม แล้วปักหมุดลงไป บนหน้าที่เปิดไว้
- ไม่ว่ามันจะเป็นที่ไหน เราก็ไปตามนั้น - คุณคงไม่ได้ทำ อย่างนั้นจริง ๆ
ผมทำอย่างนั้นจริง
มันช่างเป็นสิ่ง น่าตลกสิ้นดี เท่าที่ฉัน เคยได้ยินมา
คุณอาจไปยังที่ซึ่ง อันตรายอย่างยิ่งเลย
นั่นก็จริง ผมจำได้ว่าได้ไปที่ ทะเลทรายซาฮาร่าถึง 4 ครั้งติด ๆ
ก่อนจะรู้ว่าชี-ชี มันทำหน้าสมุดแผนที่ เหนียวติดกันทั้งเล่ม เพราะแยมหกรด
เป็นการเดินทางที่สุดวิเศษ มีแต่ทรายเต็มไปหมด
นั่นล่ะ ที่ฉันหมายความถึง
ตอนนี้ไม่มีปัญหาแล้ว ผมล้างแยม ออกหมดแล้ว ติดอยู่นี่นิดเดียวเอง
# คุณนั่งอยู่ได้ยังไง แล้วเอาพูด เหมือนที่เพิ่งจะพูด ว่าคุณไม่รู้
# ฉันขอยืนกรานว่า ซาฮาร่าคือที่หนึ่ง ที่ฉันภาวนา ไม่ให้เราต้องไป
รู้ไหม นี่ล่ะเรื่องของพวกผู้หญิง
# มีที่อื่น ๆ อีกมากมาย ที่เราควรได้ไปเห็น
ทำพายสาหร่ายทะเลแค่อันเดียว ก็อารมณ์เสียแล้ว
# เช่มเม็กซิโก สวีเดน ฮาวาย ญี่ปุ่น และคาปรี
เธอคิดว่า ตัวเองเป็นใครกันนะ
# มีสถานที่ห่างไกล น่าตื่นเต้น ชวนไปมากมาย
# ล้วนน่าเยือนกว่า โอเอซีสในทะเลทราย
# สดวกสบายเหมือนดั่งบ้าน แม้ไม่ตระกานเช่นกรุงโรม
# แล้วจะไปอยู่นั่นทำไมกัน
# เมื่อมีสถานที่ห่างไกล น่าตื่นเต้น ชวนให้ไปเห็นมากมาย
พายสาหร่ายทะเล ก็ยอดเยี่ยมพอแล้ว
# ทำไมเป็นสเปน และตาฮิติ และริโอ
- # มันก็เพียงชื่อ สำหรับคุณและฉัน - มีเพิ่มอีกไหนนะ
# ฉันมั่นใจว่า เราจะพบผู้คน ที่น่ารู้จักที่นั่น
# ดังนั้น บอกฉันซิ ทำไมเรา ถึงไม่รีบไปที่นั่น
# ไปยังสถานที่ ยอดเยี่ยมเช่นนั้น ที่นาน ๆ เราจึงจะได้ไป
# ไปกรุงเทพ และฮ่องกง และปารีส กับเวนีส
# โตเกียว และไคโร และริสบอน และลอนดอน
# ที่ซึ่งยอดเยี่ยม เหลือเชื่อเหล่านี้
# ซึ่งไม่เคยได้เห็น
# เมื่อคิดถึงคาริเบียนที่อบอุ่น ฉันเห็นโลกใหม่ ของคุณและฉัน
# ผมยอมเสียทุกสิ่ง เพียงเพื่อ จะได้ไปที่นั่น แม้วันเดียว
# และเมื่อเราไปถึง ฉันรู้ว่า เราจะต้องอยู่ที่นั่นเลย
# อยู่ในที่อันเหลือเชื่อนั้น ที่นาน ๆ จะได้ไปสักที
- # อย่างเช่นสยาม - # เซียนนา
- # เวียนนา - # เวอโรนา
- # ชวา จาไมก้า - # บอมเบย์ บาร์เซโลนา
โอเล่ ๆ ๆ
# ให้ฉันได้เห็น สถานที่อันเหลือเชื่อนี้ ที่ไม่เคยได้เห็น
คุณแฟร์แฟ็กซ์ที่รัก ดูเหมือนคุณ กำลังจะหลงประเด็นแล้วล่ะ
# ผมเกรงว่า มีสถานที่เหลือเชื่อ อยู่มากมาย ในที่ซึ่งเราแล่นเรือไป
- เราจะได้เห็นมันเหรอคะ - ได้สิ
# แต่วัตถุประสงค์ ของการเดินทางนี้ เพื่อผลทางวิทยาศาสตร์ และหาหอยทากยักษ์
# ความตื่นเต้น ซึ่งหาที่เปรียบมิได้
# เราจะไปสอบถามฉลาม ที่นอกชายฝั่ง ของโทเบโก้
# สัมภาษณ์สัตว์ในบึง ที่เทียร์ร่า เดล ฟูอิโก้
- # นั่นฟังดูน่ากลัวจัง - # เปล่า มันยิ่งใหญ่และมีคุณค่าต่างหาก
# เราจะซักถามอย่างละเอียด จากสัตว์น้ำเปลือกแข็งทุกตัว ที่เราพบ
- # สัตว์น้ำเปลือกแข็งเหรอครับ - # หอยทะเล พวกมันน่ารักมาก
# เราจะแล่นเรือ ไปจนสุดโลก จนกว่าการค้นหา จะสำเร็จสมบูรณ์
# เราจะสอบปากคำ แมลงเต่าทอง และแมลงปีกแข็งอื่น ที่ไนจีเรีย
# และหากจำเป็น อาจใช้เวลานับอาทิตย์ ที่ไซบีเรีย
# ต่ำกว่า 80 แต่เป็นที่ซึ่ง เราทุกคน ควรจะได้เห็น
ฉันไม่ได้เตรียมเสื้อผ้ามา สำหรับจะไปไซบีเรียนะ
# ทั้งหลายนั่น คือที่อันเหลือเชื่อ ที่เธอจะได้ไปเยี่ยม ร่วมกับฉัน
- ฟังดูเหมือนเราอยู่ ในช่วงเวลาที่ดีเลย - # ไซบีเรียเป็นที่นึงละ ที่ฉันจะไม่ไป
# ปักหมุดเลยสิ หมุดปักตรงไหน เราก็ไปที่นั่น
- # ไอแลนด์ - # โรมาเนีย
# ไม่ รูริตาเนีย
# เราจะไล่ตามหอยทากทะเลนั่น จากที่นี่ จนถึงทัสมาเนีย
# โปรดได้พบ สถานที่อันเหลือเชื่อ
# ที่ฉันยังไม่ได้เห็น
นั่นไม่นับ คุณปักหมุดลงในทะเลนี่
ไม่ใช่หรอก ดูนี่สิ
ดูไม่น่าสนใจเลย
มันอะไรเหรอคะ
เกาะซีสตาร์ ตำแหน่งที่มีรายงาน เป็นครั้งสุดท้าย
ตำแหน่งที่มีรายงาน เป็นครั้งสุดท้าย มันหมายความว่าไง
เกาะซีสตาร์ ชื่อนี้ฟังดูคุ้น ๆ นะ
เอส ๆ ๆ
ซีชอร์ ซีซลัก ซีสเนล..
ซีสตาร์
มันคือเกาะที่ลอยไปมา เคลื่อนไปทั่วโลก เหมือนกับเรือ เป็นเรื่องแปลกของธรรมชาติ
ในช่วงเวลานี้ของปี บางครั้งลอยอยู่แถว แนวชายฝั่ง ของทวีปอัฟริกา
ช่างน่าตื่นเต้นจริง ๆ ผมว่าคุณ เลือกได้ดีทีเดียว
ฉันว่ามันไม่เห็น น่าตื่นเต้นตรงไหน เราไปมอนตี คาร์โลแทน ไม่ดีเหรอ
คุณแฟร์แฟ็กซ์ นี่เป็นการเดินทางสำรวจ ทางด้านสัตววิทยานะ
ไม่ใช่การล่องเรือสำราญ เพื่อการหาความสุขส่วนตัว
ฉันสัญญาที่จะไม่ร้องขอ การปฏิบัติที่เป็นพิเศษใด ๆ
ผมก็รับรองว่า เราไม่มีสิทธิ์พิเศษใด ๆ จะให้ได้ เรื่อนี่ไม่มีที่สำหรับสตรีหรอก
งั้นก็เป็นคำตอบง่าย ๆ ขอให้ปฏิบัติกับฉัน เหมือนเป็นผู้ชาย
ผมตั้งใจอยู่แล้ว
เอาล่ะ ลาก่อนนะ
12 แต้ม
คะแนนเป็นไงบ้าง สตับบินส์ คำนวนออกมาซิ
ผมคิดว่าคุณ เป็นผู้ชนะครับ
นี่เป็นสัญญาณประการแรก ที่แสดงให้เห็นว่า เราออกทะเลมา นานเกินไปแล้วล่ะ
โพลีนีเซียพูดคุยกับ พวกนกกระจอก พวกมันบอกว่า ข้างหน้ามีพายุใหญ่
- นั่นเป็นเรื่องดีหรือเปล่าครับ - ไม่หรอก เราอ้อมมันไปได้ไหม
ไม่น่าจะได้ การพยากรณ์ล่าสุดของพวกปลา ดูท่าไม่ค่อยดีเท่าไหร่
- จิ๊บบอกว่า มันได้กลิ่นฟ้าผ่า - ไม่ยักรู้ว่า ฟ้าผ่าก็มีกลิ่นด้วย
มีสิ ถ้าเธอเป็นหมานะ 82 แต้ม
คิดว่าจิ๊บมัน เว่อเกินไปรึเปล่า
ถ้าถามฉันนะ การอยู่กลางทะเล มันก็เหมือนกับ ติดคุกนั่นล่ะ
ยกเว้นว่า นายมีโอกาสที่จะ จมน้ำมากกว่า
นั่นทำให้ผมนึกขึ้นได้ มีหนูในเรือตัวนึง มาพบฉัน
บอกว่ามัน รู้สึกเสียวที่หาง เป็นลางบอกว่า เรือจะล่ม
ครอบครัวของมัน จึงเตรียมอพยพ
แล้วยังแนะนำว่า พวกเราก็ควร ทำเช่นนั้นเหมือนกัน
- แต่เราไม่มีที่จะไปนี่ครับ - นั่นล่ะ ที่ฉันบอกหนูนั่นไป
2 แต้ม
- นั่นมันอะไร - ก็แค่ฟ้าแลบนิดหน่อย เท่านั้นเอง
เมื่อคุณเสร็จงานเก็บกวาดแล้ว ให้ปิดช่องดาดฟ้า แล้วลงมาอยู่ข้างล่างนี่
ผู้หญิงมักจะกลัวพายุ
แต่ฉันไม่กลัว ฉันเป็นผู้ชาย จำได้รึเปล่า
ฉันชักกลัวว่า ต้นอะซาลีสของฉัน มันจะเป็นยังไงบ้างนะ
วันที่ 10 สิงหาคม สัญญาณของ..
อากาศที่แปรปรวน
ขวัญของลูกเรือ ยังคงดีอยู่
ไปเรื่อย ๆ
ขอบใจ ขอบใจจริง ๆ
- มีวี่แววเธอบ้างไหม โพลีนีเซีย - ยังไม่มี
อรุณสวัสดิ์ สตับบินส์ วันนี้สดใสนะ
ใช่ครับ อรุณสวัสดิ์ เกิดอะไรขึ้นกับเรือเราครับ
ถามได้ดีสตับบินส์ ถ้าเราหาชิ้นส่วนมัน ได้มากพอ แล้วประกอบเข้าด้วยกัน คงบอกได้
ไม่เอาน่าแม็ทธิว ตื่นได้แล้ว
ผมบอกแล้วว่า เรือลำนี้ ชื่อมันไม่เป็นมงคล
เหลงไหลน่า นี่มันชื่อของปลา ที่น่าเชื่อถือที่สุดเชียวนะ
มันรอดชีวิต อยู่ในทะเล มานับพันปีแล้ว
- ใช่ครับ แต่มันอยู่ใต้ผิวน้ำนะ - อย่างไรก็ตาม เราต่างปลอดภัย นั่ละสำคัญ
อย่างน้อย ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น หลังจากเราเจอคุณแฟร์แฟ็กซ์แล้ว
เฟรดที่น่าสงสาร
ฉันบอกไว้แล้วไงว่า ไม่มีที่สำหรับผู้หญิง บนเรือนี่
ฉันพยายามเต็มที่แล้ว เพื่อให้เกิด ความสดวกสะบายในการเดินทาง สำหรับเธอ
คุณไม่อาจเสียเวลาทั้งชีวิต วิ่งตามเธอ เฝ้ารอเธอ
เมื่อยังคงมี งานสำคัญอื่น ๆ รอให้ทำอยู่
ฉันคิดว่า ภายใต้สถานะการณ์เช่นนี้ ฉันปฏิบัติต่อเธอ อย่างดีแล้ว
บางที อาจดีเกินไปด้วยซ้ำ
ความจริง ทำให้เธอเสียนิสัย
แล้วฉันก็มัดเธอ อย่างแน่นหนาเลย กับแพนั่น
หวังว่าเธอจะปลอดภัย เท่านั้นเอง
อย่างไรก็ตาม เราจะค้นหาอย่างเต็มที่ ทันทีที่เราขึ้นฝั่ง
- ขึ้นฝั่งงั้นเหรอ - เกาะซีสตาร์ไง จุดหมายของเรา
อย่าลืมว่า เราเรือแตก ยังไม่รู้เลยว่า จะไปที่นั่นได้ไง
และเราก็ยังไม่รู้เลยว่า เจ้าเกาะนั่น มันอยู่ที่ไหนกัน
คุณไม่ควรจะไปกังวล กับเรื่องพวกนั้นนะ
จากการคำนวนของฉัน เราแล่นเรือลงมา ตามทิศทางอย่างนี้
และเจ้าเกาะลอยน้ำนั่น ก็ลอยมา ตามทิศทางอย่างนี้
ดังนั้นเรา คงต้องเจอมัน ไม่ที่ใดก็ที่นึง แถว ๆ นี้ล่ะ
- นี่มันเป็นความจริงเหรอครับ - อ้า นั่นยังไงล่ะ
ตอนนี้เรา จะขึ้นฝั่งได้รึยัง
ลากไปเลย
ฉันคงต้องไม่ลืมที่จะ ทำตัวให้คุ้นเคย กับเรื่องพวกนี้
- เห็นวี่แววของเฟรดหรือยัง - ยังเลย
หวังว่าเธอ คงขึ้นฝั่งมาได้นะ เกาะจะไม่ผ่านมาแถวนี้ อีกนานเป็นเดือนเลย
คุณกับสตับบินส์ เดินหาเธอตามชายหาด ฉันจะหาลึกเข้าไป กลับมาพบกันใน 2-3 ชม.
ไปกันเถอะ ทอมมี่
โพลีนีเซีย ฉันต้องการให้สัตว์ทุกตัว บนเกาะนี้ ช่วยกันตามหาเธอ
นกทุกตัว ที่บินได้ ฉันต้องการให้ช่วยค้นทางอากาศ จนพบเธอ
เธอคงไม่ได้อยู่ในทะเลแล้วล่ะ ไม่งั้นคงได้รับรายงาน จากพวกปลาแล้ว
- เจ้าแน่ใจรึ ว่าเธอปลอดภัยดี โพลีนีเซีย - ใช่ เธอยืนอยู่ข้างหลังคุณนี่เอง
อรุณสวัสดิ์คะ
โอ้ครับ อรุณสวัสดิ์
ผมเกรงว่าเราคง เจอพายุ หนักเอาการ เมื่อคืนที่ผ่านมา
ขอบคุณคะ ที่บอก
น่าเสียดาย ที่คุณหายไป ไม่งั้นคุณ คงช่วยเราได้บ้าง
ฉันขอโทษด้วย เพราะฉันเองก็ไม่ว่างเลย ที่พยายามพาตัวเอง มาขึ้นฝั่งเช่นกัน
ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ แต่หนังสือพวกนี้ บางเล่มมันก็หนัก เอาการทีเดียว
คุณเก็บหนังสือ มาได้ทั้งหมดสินะ
ใช่แล้ว โชคยังดี
แต่คุณไม่ได้เอาเสื้อผ้าฉัน มาด้วยเลยสักชิ้น
ใช่ โชคไม่ดีเลย ผมเห็นกระเป๋าเดินทางคุณ ลอยอยู่กับพวกซากเรือด้วย
แต่ชุดที่คุณ กำลังใส่อยู่นี่ ก็สวยดีแล้วนี่ ตั้งแต่คุณออกจากอังกฤษมา
นี่มันชุดชั้นในนะคะ
ยังไงมันก็ เหมาะกับคุณดีนะ
ผมดีใจแทบตาย ที่ได้เจอคุณ
จริงเหรอคะ
เรามีงานต้องทำอีกมากเลย ต้องขนของลงจากแพ
หาอาหารมากิน แล้วก็ก่อสร้างอะไร ที่มันจำเป็นอื่น ๆ อีก
คุณกำลังพยายาม จะพูดอะไร
- ทำไมคุณ ถึงไม่พูดออกมาตรง ๆ เลย - หมายความว่าไง ที่ว่าให้พูดตรง ๆ น่ะ
# เป็นเวลากว่าเดือน ที่ฉันเฝ้าแต่ฟัง และฝัน
# ขณะที่จันทร์ ยังจรัสแสง และดาวนับล้าน ยังส่องสว่าง
- # เฝ้ารอ - รอเหรอ
- # เฝ้ารอ - รออะไร
# รออะไร รอชายที่ฉันถวิลถึง ผู้ซึ่งฉลาดล้ำ และเมตตา
# แต่ชายผู้นั้น ไม่เคย แม้แต่จะรู้ ใจของเขาเองเลย
# เฝ้ารอ
# เฝ้ารอให้คุณ เอ่ยปากออกมา ว่าชอบฉัน หรือเกลียดฉัน
# หรือคิดถึงฉัน หรือจูบฉัน
# หรือบางสิ่ง แต่ไม่มีเลย ไม่มีคำเอื้อนเอ่ย จากคุณเลย
# ฉงนเล็กน้อย ฉันรู้สึกเสียใจ
# ถูกทอดทิ้ง ไม่เป็นที่ต้องการ ถูกกำจัดไป
# และต่ำต้อย
# เหมือนสูงกว่า 2 ฟุต เพียงเล็กน้อย
# โชคดีไหมหนอ ที่รอดมาอยู่ที่นี่
เอ็มม่า..
# ผมคิดว่า ผมชอบคุณ
# ใช่ ผมคิดว่าชอบ
# ผมคิดว่า ผมชอบคุณ
# ผมแทบมั่นใจ ว่าผมชอบ
# ผมคิดว่าชอบ ที่คุณเป็นเช่นนี้
# เช่นที่ตาของคุณ เปิดเผยใจของคุณ
# เหมือนหนังสือล้ำค่า ที่หาได้ยาก
# ผมคิดว่าได้เรียนรู้ สิ่งแปลก ๆ จากคุณ
# ซึ่งควรค่า กับการได้เรียนรู้
# เพราะผม กำลังเรียนรู้คุณ
# เหมือนแสงแดด ยามอาทิตย์ขึ้น
# ตอนเริ่มต้นวันใหม่
# ผมคิดว่าชอบคุณ
# และผมคิดว่าคุณ ก็ชอบผมเช่นกัน
ใช่ไหม
สวัสดี ๆ
สวรรค์โปรด ผมเชื่อว่า นั่นคือนกมูนเบิร์ดตะวันออกนี่นา
มันหาได้ยากมาก ผมดีใจที่เรามาที่นี่
นกมูนเบิร์ดตะวันออก
ช่างโชคดีจริง
เอาล่ะ ดีแล้ว
ขอบใจมากนะ
ลาก่อน
- คนพื้นเมืองไม่ค่อยเป็นมิตรเลย - พนันได้เลยว่า พวกเขาคิดจะฆ่าเราแน่
ใครก็ตามที่พูดว่าเด็ก ๆ มิใจบริสุทธิ์ เขาต้องไม่เคย พบเธอมาก่อนแน่เลย
ติดคุกก็เหมือน อยู่บนเรือน่ะล่ะ เว้นแต่ มีโอกาศจมน้ำตายน้อยกว่าเท่านั้น
มีโอกาศน้อยกว่า ได้กลับไปพัดเดิ้ลบีด้วย ฉันคงต้องคุยกับ หัวหน้าของที่นี่หน่อย
ฉันสัญญาไว้แล้ว ว่าจะพาสตับบินส์กลับบ้าน เพื่อเขาจะได้ ไปโรงเรียน
งั้นดีแล้ว ผมแน่ใจว่าคุณจะบอกพวกเขาว่า พวกเราจะรีบ ออกไปจากที่นี่โดยทันที
แม็ทธิว ช่วยส่งฉันขึ้นไปหน่อย อยากรู้ว่าข้างนอก ทำอะไรกันอยู่
สวรรค์โปรด
เอาล่ะ แม็ทธิว ลงได้
- ทำไมมันถึงหนาวอย่างนี้ - เหมือนเรากำลังกลับไปอังกฤษ
มีน้ำแข็งเกาะอยู่นิดหน่อย เห็นได้ชัด ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น
พายุคงพัดเกาะนี้ ออกนอกเส้นทางปกติ และเรากำลัง ขึ้นไปทางเหนืออย่างมาก
ถ้าเราไม่ทำอะไรเพื่อหยุดยั้งไว้ พวกพืชผักจะพากันตาย เพราะความเย็นจัด
ใช่ ไม่ต้องพูดถึงตัวของเราเอง
เห้นได้ชัดว่า นี่คือคน ที่เราควรพูดคุยด้วย
อรุณสวัสดิ์
ผมคือ ดร.ดูลิตเติ้ล กำลังตามหา หอยทากทะเลยักษ์สีชมพู
เด็กเล็ก ๆ นั่น ไปโรงเรียนสายแล้ว ที่นี่หนาวมาก
พวกเขาอยากกลับบ้าน ที่พัดเดิ้ลบี ใช่แล้ว
- สำเนียงตลกมากเลย - โอ้ ว่าไงนะครับ
นั่นล่ะเป็นเหตุ ที่ฉันต้องมาพบพวกคุณ
ฉันชื่อวิลเลียม เช็กสเปียร์ ที่ 10 เรียกว่าวิลลี่ก็ได้ โปรดตามฉันมา
ขอบคุณค่ะ
เราเจอเรือที่อัปปางเป็นจำนวนมาก การเป็นเกาะลอย ก็ทำให้เกิดอันตรายบ้าง
เราชนอะไร ๆ มามาก
แต่ในส่วนที่ดี มันทำให้เรา ได้สร้างพิพิธภัณฑ์ และห้องสมุดขึ้น
ได้รวบรวมหนังสือ งานศิลปะ ของมีค่าต่าง ๆ จากทั่วทุกหนแห่ง
ทุก ๆ คน บนเกาะนี้ พูดได้ 9-10 ภาษา
เราถึงกับตั้งชื่อ ลูกหลานของเรา ตามชื่อกวี ที่เราชื่นชอบ
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉัน มีชื่อว่า วิลเลียม เช็กสเปียร์
ขอโทษ ที่มันรกรุงรังไปหน่อย เรากำลังซ้อมละคร "พ่อค้าแห่งเวนิซ" อยู่
สำหรับแสดง ในงานฉลองของเช็กสเปียร์
โปรดนั่งก่อน จะรับนม หรือน้ำมะนาวดี
ผมขอนมครับ นี่คงเป็นอารยธรรม ที่เกือบสมบูรณ์แบบทีเดียว
- แล้วเอาพวกเรา ขังคุกทำไมกัน - เพื่อเป็นการเตือน เหมือนกักตัวดูอาการ
รู้ไหม คนขาวส่วนมาที่มาถึงที่นี่
มักเริ่มด้วยการฆ่าคน เป็นอย่างแรกเสมอ ก่อนที่จะมีการแนะนำตัวเสียอีก แปลกจริง ๆ
เชิญเติมน้ำตาลเองได้เลย
แต่พวกเขา ก็อยู่ที่นี่ไม่ได้นาน พวกเขาทนความสงบ และสันติไม่ได้
ผมชอบความสงบ และสันตินะครับ แตาผมก็คงอยู่ ไม่ได้นานนัก
เราต้องออกค้นหา หอยทากทะเลยักษ์ กันต่อไป
คุณได้ข่าวของมัน แถว ๆ นี้บ้างไหม
ตอนนี้ เรามีปัญหาที่ใหญ่กว่า การไปตามหา เจ้าหอยทากนี่
รู้ไหม ตามความเชื่อโชคลางของเรา
ผู้มาเยือนเกาะนี้ ต้องรับผิดชอบ กับโชคร้ายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น
ดังนั้น ผู้เฒ่าของหมู่บ้าน จึงโทษพวกท่าน เรื่องความหนาวเย็นนี้
ไม่รู้ว่าเรา จะพอทำอะไรได้บ้าง บางที คงมีอะไรที่ผมจะคิดออก
ฉันก็หวังเช่นนั้น เพื่อตัวของพวกคุณเอง
มันถูกเขียนไว้ ในหนังสือกฎหมายนี้
ผู้ที่นำมา ซึ่งแสงอาทิตย์ ในวันอันหนาวเหน็บของเรา
จะอยู่อย่างสบาย ในช่วงฤดูร้อน ที่แสนอบอุ่น นับพันฤดู
นั่นไพเราะมากทีเดียว
ใช่ แต่ยังเขียนต่อไปว่า
ผู้ที่นำความหนาวเห็บ มายังฤดูร้อนของเรา จะต้องตายอย่างทุกข์ทรมาน ถึงพันครั้ง
- โอ - ผมขอเลือก ท่อนแรกนะ
ใช่ ฉันก็ด้วย
ผู้เฒ่าต่างโทษพวกคุณ ถึงสิ่งที่เกิด กับพวกสัตว์ด้วย
- เกิดอะไรขึ้น กับพวกสัตว์รึ - พวกมันต่างเป็นหวัด
มันต่างไอและจาม กันทั่วไปหมด
ผมต้องขอจัดการเรื่องนี้ โดยทันทีเลย
มาเถอะโพลีนีเซีย เรามีงานต้องทำ
หายไว ๆ
ให้สุขภาพดีนะ
หายไว ๆ
นี่นะ ลูกสิงโตอีกตัว ที่ฝากให้เธอดูแล
ได้ครับ
ยาดมนี่ ดูท่าจะได้ผลนะ
หายไว ๆ
หวังว่าการอบไอน้ำนี่ น่าจะได้ผลนะ
ตัวยังร้อนอยู่มากเลย
- อีกนานแค่ไหน การผสมยาแก้หวัดจะเสร็จ - อีกราว 5 นาที ลองดมดูสิคะ
- ฉันจะใช้มัน กับเจ้าลูกช้างก่อน - ทำไมเหรอคะ
มันเป็นหวัดอย่างหนัก ผมต้องควบคุมให้ได้ ก่อนมันจะแพร่ไป ในหมู่สัตว์ทั้งหลาย
ก็เวลาที่ช้างมันจามน่ะ แรงเหมือนกับพายุไม่มีผิด
อาจทำให้เกาะ ลอยไปไกลขึ้นอีก
ขอบใจมากนะ
ขอสุขภาพดี
ถ้าเราจัดให้พวกมัน อยู่ในทิศที่ถูกต้อง ก็อาจพาเรา กลับเข้าทิศทางที่ถูกต้องได้นะ
ก็เป็นทฤษฎีที่เข้าท่าดี แต่คงจัดการให้เป็นงั้นได้ยาก
ถ้าช้างมันว่ายน้ำได้ แล้วช่วยดันเกาะ เราก็อาจกลับเข้ากระแสน้ำตอนใต้ ก่อนที่..
ก่อนหน้านี้ ทำไมฉันถึงคิดไม่ออกนะ พวกมันว่ายน้ำได้
- อะไร ช้างนะเหรอครับ - ไม่ ไม่ใช่หรอก แม็ทธิว
ทอมมี่ อะไรที่ใหญ่พอ ๆ กับช้าง ที่สามารถว่ายน้ำได้
- ปลาวาฬยังไงล่ะครับ - ถูกต้องเลย
เอ็มม่า รีบผสมยาแก้หวัดไว้เลย
แล้วนี่เรา จะติดต่อปลาวาฬได้ไงล่ะ
ฉันจะพูดกับเขาเดี๋ยวนี้เลย วิเศษจริง
อรุณสวัสดิ์
เยี่ยมเลย ถ้าพวกยีราฟไม่ว่าอะไรนะ
นี่เป็นความมีน้ำใจของเจ้านะ ฉันประทับใจจริง ๆ
หายไว ๆ
เจ้าจะช่วยขอร้องให้เหรอ ดีทีเดียว
มาโน่นแล้วไง
ใช่ ผมต้องขอบอกว่าถือเป็นความดีอย่างยิ่ง ของเต่านั่น ที่ทำให้เราติดต่อปลาวาฬได้
ผมว่านะ มันตัวโตทีเดียว
ตอนนี้ถ้ามันช่วยดันข้างใต้เรา งานคงสำเร็จแน่
อรุณสวัสดิ์นะ
นายช่วยดัน ตรงนี้
เราคงจำเป็นต้องเรียนรู้ ภาษาปลาวาฬไว้สัก 2-3 คำแล้วล่ะ
เห็นได้เลยว่า พวกมันน่ารัก แต่ไม่มีใคร เคยพูดด้วยเลย
ดูนั่น
- ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นครับ - เกาะกำลังหมุนไป จากการถูกดัน
ทำให้หินพวกนั้น ขยับเคลื่อน
- อีกเดี๋ยวมันก็หยุดเอง - ถ้าเป็นงั้นได้ ก็ดีน่ะสิ
มันถูกเขียนบอกไว้ ในหนังสือนี่..
มันผู้ใด ทำให้หินใหญ่ ตกลงในปล่องภูเขาไฟ
จะต้องถูกฆ่าให้ตาย ถึงหมื่นครั้ง
คุณบอกว่ากี่ครั้งนะ
หมื่นครั้ง
ผมไม่คิดหรอกว่ามันจะมีค่า เกินกว่า 5 ครั้ง
- บอกไม่ถูกว่า ผมเสียอารมณ์แค่ไหน - คุณน่ะรึ เสียอารมณ์
- เรารู้ดีว่า นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณ - ผมอ่านหนังสือนี้ จนถี่ถ้วนแล้ว
ไม่มีอะไรที่พอจะช่วยได้เลย นี่มันคือประเพณี
เราเองก็ ไม่ชอบการฝ่าฝืน ประเพณีเหมือนกัน
ผมเคยได้ยิน เรื่องของชนเผ่า ที่เผาคนเป็น ๆ แล้วกินเป็นอาหาร
พนันได้เลยว่า พวกเขา กำลังจะทำแบบนั้นกับเรา
นี่เธอช่วยหยุด การคาดเดา ที่คลุมเครือของเธอ เสียทีเถอะ
ผมขอโทษเรื่องนี้ด้วยนะ เอ็มม่า
ที่มันไม่ค่อยรื่นรมณ์เท่าไร ในช่วงไม่กี่วันมานี่
ฉันว่าเราชน กับอะไรบางอย่าง
หยุดก่อน
ปล่อยพวกเขาเสีย
สวรรค์โปรด เราไปทำอะไรเข้าอีกล่ะ
เราชนประสาน เข้ากับแผ่นดินใหญ่ ทั้ง 2 ส่วน เชื่อมกันโดยสมบูรณ์
- ช่างแปลกประหลาด อะไรเช่นนี้ - ก็ไม่เชิงนัก
ตำนานอันเก่าแก่ ถูกเล่าขานมาตลอด
ว่าเราคือส่วนหนึ่ง ของทวีปอัฟริกา ที่สูญหายไป กว่า 5,000 ปีแล้ว
- มีรางวัลให้ไหม สำหรับผู้ที่พบมัน - มีรางวัลจริง ๆ
ผู้ใดนำเกาะที่สาปสูญนี้ กลับคืนมาได้ จะมีชีวิตอยู่ชมจันทร์ ถึงพันราตรี
ขอบคุณ ๆ
น่ายินดีทีเดียว แต่ต้องขออภัย ผมต้องกลับไป ที่โรงพยาบาลก่อน
เพื่อไม่ให้พวกช้าง จามจนกระทั่ง คนไข้อื่น ๆ ปลิวหายไปจนหมดเสียก่อน
คุณจะทำอย่างไรต่อไป เมื่อสัตว์พวกนี้ หายเป็นปกติดีแล้ว
ผมปรารถณา ที่จะมายังเกาะนี้เพื่อตามหา หอกทากทะเลยักษ์สีชมพู และจะหามันให้พบ
หอกทากทะเลยักษ์สีชมพู มันเป็นยิ่งกว่าตำนานเสียอีก
ผมเองก็คิดเช่นนั้นด้วย วิลลี่
พวกเธอจะสามารถเห็นสัตว์ได้ ตอนที่พวกมัน พากันออกมา
- เฝ้าประตูไว้ด้วยนะ แม็ทธิว - มานี่สิ มานี่
- เราอยากเห็นพวกสัตว์ - เอาล่ะ ๆ ๆ ๆ
จะบอกให้นะ
หลังประตูนี่ คือสถานที่ซึ่ง แปลกประหลาดที่สุด ในโลกนี้
# นี่คือโลกของ หมอดูลิตเติ้ล
# โลกอันน่าพิศวง ของหมอดูลิตเติ้ล
# ที่ซึ่งจระเข้พูดได้ และช้างร้องเพลิง
# และสัตว์ต่าง ๆ อยู่ในแบบเดิม ๆ
# ที่ซึ่งหมีขั้วโลก สวมหมวก
# และเสือดาวลายพร้อย ใส่สนับแข้ง
# นั่นคือชีวิต ในโลกของ หมอดูลิตเติ้ล
# นกเขาต่างเริ่มขัน เมื่อมันเห็น ดูลิตเติ้ล
# เขามีปรัชญาที่ลึกซึ้ง
# เขาว่า หากสรรพสัตว์ ยังสามารถ กลายเป็นเพื่อนกัน
# ทำไมเล่าคนเรา จะเป็นเช่นนั้นไม่ได้
แม็ทธิว เปิดประตูซิ
ไปเลย เจ้าหนู
พวกมันดีขึ้นแล้ว แม็ทธิว
# กล่าวสวัสดี กับโลกของ หมอดูลิตเติ้ล
# ชีวิตเหมือนดังสวนสัตว์ สำหรับหมอดูลิตเติ้ล
# ที่ซึ่งเก้ง-กวาง ย่างเหยาะ
# และนกกระจอกเทศ แพนปีกหาง
# ส่วนจิงโจ้ ก็ทำสิ่งที่มันต้องการ
# เพื่อทำให้ไฮยีน่าหัวเราะ
# ได้นานพอ ๆ กับ ยีราฟคอยาว
# ลูกวัวทุกตัว ต่างเริ่มร้องมู-มู ยามพวกมันเห็น ดูลิเติ้ล
# แม้ว่าบางตัว จะร้องเพียงเบา ๆ
# เหล่านกและสัตว์ทั้งหลาย ต่างเห็นพ้อง
# ว่าเขามีปรัชญาที่ลึกซึ้ง
# ทำไมล่ะเรา จะเป็นเช่นนั้นบ้างไม่ได้
# เหล่านกและสัตว์ทั้งหลาย ต่างเห็นพ้อง
# ว่าเขามีปรัชญาที่ลึกซึ้ง
# ทำไมล่ะเรา จะเป็นเช่นนั้นบ้างไม่ได้
# ทำสิ่งต่าง ๆ เพื่อช่วยสรรพสัตว์
# ทำไมเรา จึงจะทำไม่ได้
โชคยังดี ที่พวกมันเป็นแค่ หวัดธรรมดา
คิดว่ามันจะแย่แค่ไหน ถ้าพวกมัน เกิดเจ็บคอด้วย
เหลือผู้ป่วย เพียงแค่ 2 รายเอง ทำได้ดีมาก เอ็มม่า
ตอนนี้ไม่มีเสียงจาม หลงเหลืออยู่ บนเกาะนี้แล้ว
เสียงอะไร ช่างน่าสนใจจริง ๆ
ไม่น่าเป็นไปได้
คุณหมายถึง เสียงของหอยทากทะเลยักษ์..
แน่ ๆ เลย เสียงแบบนี้ ดูท่ามันจะติดหวัดเข้าเหมือนกัน
- ฉันเสียใจ - ฉันไม่เคยเห็น อะไรอย่างนี้มาก่อนเลย
- ใช่ รู้แล้ว รอเดี๋ยวนะ แปลกจริง ๆ - อะไรเหรอคะ
เราตามหามัน มาเป็นอาทิตย์ แต่ว่ามันอยู่กับเรา ตลอดเวลาเลย
อยู่ในถ้ำใต้น้ำ ที่เคลื่อนไปกับเกาะ ได้รับผมจากความหนาวเย็น ด้วยเช่นกัน
ผมบอกมันไปว่าผมเป็นหมอ ถ้ามันยอมขึ้นมา ที่ชายหาดนี่ ผมจะผสมยาพิเศษรักษามันให้
คงต้องใช้ปริมาณมากพอดู ใช่ไหมคะ
มันทำอะไรครับ
- มันเป็นอะไรเหรอคะ - มันครางน่ะ
มันชอบกินยานี่ รู้สึกผ่อนคลาย เหมือนกับเป็นหอยทากตัวใหม่ทีเดียว
- ถามเราด้วยว่า จะให้มันช่วยอะไรได้บ้าง - โอ งั้นหรือคะ
ใช่ มันสามารถพาเราทุกคน กลับไปพัดเดิ้ลบี ได้อย่างปลอดภัย
โอ
นั่นเหมือนการ ทำร้ายมันเลย
พัดเดิ้ลบี อยู่ห่างไกลมาก แล้วคุณก็เพียงแค่ ให้ยามันกินเท่านั้น
มันอายุตั้ง 2,000 ปีแล้ว และเหงามาก เราแค่เป็นเพื่อนร่วมเดินทางให้มัน
มันบอกผมว่า มันคิดจะไปเยี่ยมญาติ ที่อยู่แถวสก็อตแลนด์ มา 300 ปีแล้ว
- นี่เป็นโอกาศอันดีทีเดียว - ญาติในสก็อตแลนด์เหรอคะ
คุณคงเคยได้ยิน เรื่องของล็อช เนสส์ นั่นล่ะ ญาติของมัน
- สวรรค์โปรด - เดินทางใต้ท้องทะเล
นั่นฟังดูแย่พอดู เราจะพากัน จมน้ำตายหมด นะครับหมอ
- เปลือกหอยสามารถกันน้ำได้ - คงเหมือนอยู่ใน ฟองอากาศอันใหญ่นะครับ
ใช่ มันบอกว่าสามารถพาเรากลับถึง พัดเดิ้ลบี ในเวลา 2 สัปดาห์จากวันอังคาร
คงเป็นหอยทากตัวเดียวในโลก ที่มี 4 ห้องนอน
โพลีนีเซีย อย่าลืมเตือนให้หอยทาก ขึ้นบนผิวน้ำ วันละ 2 ครั้งด้วย
ตัวยาพวกนี้ จะช่วยรักษาหวัดให้มัน
- จะได้ยืดแข้งขา และรับอากาศทะเลบริสุทธิ์ - ได้ครับ คุณหมอ
ดีแล้ว ฉันไม่อยากที่จะลืม ขึ้นไปสูดอากาศ
ชี-ชี อย่ากินกล้วย หมดซะคนเดียวล่ะ เหลือไว้ให้คนอื่นเขาบ้าง
ลาก่อนนะ สตับบินส์ มาบ้านฉันได้ทุกเมื่อ ที่ต้องการ
ได้ครับ และคุณหมอก็ กลับบ้านเร็ว ๆ นะครับ
คือว่า..
ผมจะส่งหมวกทรงสูง ใบใหม่มาให้ ตรงจากพัดเดิ้ลบีเลยทีเดียว
หอยทากคงเอากลับมา กับมันด้วย
ใบเก่ามันดู สกปรกไปหน่อยแล้ว
คงลำบากที่จะหามัน ได้จากแถวนี้
ใช่ น่าจะเป็นงั้น
ขอบใจนะ แม็ทธิว
ลาก่อนนะ
ฝากความรักถึงทุก ๆ คนที่บ้านด้วย กับ-กับ และด๊าบ-ด๊าบ และทุกคน
ลาก่อน จอห์น ดูลิตเติ้ล
ดูแลตัวเองด้วย
นี่ทอม ฉันยังหวังว่า เขาจะยอมกลับไปพร้อมเรา
ฉันยังไม่เคยนั่ง เจ้าสิ่งนี้มาก่อนด้วย
แน่ใจเหรอว่าคุณ จะไม่เปลี่ยนใจ ที่จะกลับไปพร้อมพวกเรา
ผมไปไม่ได้หรอก เอ็มม่า ลุงคุณต้องจับผม วินาทีที่เท้าผม เหยีบพัดเดิ้ลบีแน่
- แต่ถึงไงคุณก็ต้องกลับ สักวันหนึ่ง - ก็หวังเช่นนั้น พวกสัตว์ยังต้องพึ่งผม
แถมคนอีก 2-3 คนด้วยนะ
พัดเดิ้ลบี คงดูน่าเบื่อมาก หลังจากเหตุการตื่นเต้นคราวนั้น
แล้วคุณจะอยู่ทำอะไรกันที่นี่
ผมว่า ผมจะเริ่มวางแผน การเดินทางเที่ยวหน้าของผม
แล้วคุณจะไปที่ไหนคะคราวนี้ ดวงจันทร์รึไง
- เป็นไปได้อย่างมากเลย ใช่แล้ว - คุณไม่ได้พูดจริง ๆ ใช่ไหมคะ
- จริงสิครับ - ยังไงล่ะคะ
ไปกับผีเสื้อราตรียักษ์ไงล่ะ สิ่งมีชีวิต อันงดงาม
ที่บินไปกลับ ระหว่างโลก กับดวงจันทร์
เมื่อมันไปถึง มันก็จะบินกลับมาอีก วิลลี่บอกผมว่า มีอยู่ตัวนึงบนเกาะนี้
ความคิดผมคือจะสร้างอานชนิดพิเศษ เพื่อให้ปลอดภัย ไม่ร่วงลงมาระหว่างทาง
ฉันขอไปด้วย จะได้ไหมคะ
ขอฉันไปกับคุณด้วยได้ไหม
เอ็มม่า..
ผมเกรงว่าผม ไม่ค่อยเหมาะอยู่กับคน
ผม.. อยู่ด้วยดีกับพวกสัตว์ แต่กับผู้คน..
ผมไม่ค่อยถนัดเลย
ไม่เคยเลยด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
ผมจะเขียนถึงคุณ ผมจะจัดการ ส่งจดหมายทางอากาศ ไปกับนกนางนวล
ฉันจะคิดถึงคุณ จอห์น ดูลิตเติ้ล
ฉันจะบอกให้อย่างนึงนะ ทอม
ถ้าเราจะต้องจมน้ำตาย ในนี้ มันคงต้องเป็นน้ำตาแน่ ๆ
โซฟี นี่แกมาทำอะไรที่นี่
ไม่นะ เป็นยังไงบ้างครับคุณ
จริงเหรอ
พระเจ้า โซฟี นี่เป็นข่าวดีจริง ๆ
ขอบใจเป็นอย่างมากจริง ๆ
ลาก่อนนะโซฟี ขอบใจ ๆ
ราตรีสวัสดิ์ เจ้าชายที่รัก ขอทวยเทพ ส่งท่านไปพักผ่อน
วิลลี่ ๆ มีข่าวดี
แมวน้ำโซฟี กับคู่ของมัน บอกผมว่า สัตว์ทุกตัวที่อังกฤษ กำลังประท้วง
- พวกมันปฏิเสธจะทำงาน จนกว่าผมจะพ้นผิด - หมายความว่าคุณ กลับบ้านได้แล้วสิ
ใช่ ผู้พิพากษาขอร้องให้ผมกลับไป
ประเทศกลายเป็นอัมพาท เมื่อไม่มี แรงงานจากพวกสัตว์
- ยินดีด้วย - ขอบคุณมาก
ผมคิดว่าไม้ต้นนี้ ขนาดกำลังพอเหมาะ คงราว ๆ 60 ฟุตได้นะ
- แต่หอยทากมันไปแล้วนี่ - ผมมีความคิดที่ดีกว่า ผมจะบินกลับบ้าน
คุณนึกภาพพวกเขาออกไหม เมื่อเห็นผม ไปรอพวกเขาอยู่ก่อนแล้ว ที่พัดเดิ้ลบี
- บินกลับเหรอ - ใช่ บนหลังของผีเสื้อกลางคืนยักษ์ไง
วิลลี่ ช่วยผมสร้างแบบด้วย ว่าผมจะต้องวางอาน ไว้ที่ตำแหน่งไหน
ผมคงต้องยอมให้ มีการไต่เพดานบิน ที่ค่อนข้างชันมากทีเดียว
เอาล่ะ ตอนนี้พวกเราทุกคน ก็เสมือนเป็นปีกของมัน
ดังนั้น ขอให้นั่งลงภายในเส้น ที่ผมเพิ่งจะลากขึ้นนี้ ทุกคนเลย
นั่นล่ะที่คิดไว้
ดี ใช่แล้ว ทุกอย่างต้องออกมาเยี่ยมแน่
ทันทีที่ผม สร้างอานนี้เสร็จ ก็จะคุยกับ เจ้าผีเสื้อราตรีเลย
เพียงหวังว่า มันจะเข้าใจภาษา ผีเสื้อราตรีบ้าน ที่ผมพูดได้เท่านั้น
ทันทีที่พระจันทร์ขึ้น เราก็จะบินออกไปพัดเดิ้นบีเลย
คืนอันแสนมหัศจรรย์ ที่จะบินกลับบ้าน ตามการคำนวนชองผม จะทันไปกินมื้อเช้าพอดี
# คุณหมอเพื่อนฉัน บอกว่า ดวงดาวทำมาจากหยดมะนาว
# อันที่ใหญ่กว่า ทำจากอมยิ้มและน้ำแข็ง
# หมู่เมฆที่อยู่เบื้องบน กำลังบอกขายขนม และน้ำหวานให้คุณ
# พวกเขาเรียก ที่แบบนี้ว่าอะไร มันใช่สวรรค์หรือไม่
# บางที สิ่งที่คุณหมอบอกฉันไว้
# อาจจะไม่เป็นจริง หมดทุกเรื่อง
# แต่ฉันก็รัก ทุกเรื่องที่คุณหมอเล่า
# ฉันไม่รู้ ว่าจะมีอะไรดีกว่านี้ แล้วคุณล่ะ
# คุณหมอเพื่อนของฉัน บอกว่า โลกนี้เต็มไปด้วยจินตนาการ
# แล้วคุณกับผมเป็นใคร ที่จะไปปฏิเสธ
# จงหวังและภาวนาเถิดว่า นี่คือ วิถีแห่งชีวิต ที่เราชื่นชอบเสมอ
# สำหรับคุณหมอเพื่อนฉัน และตัวฉันเอง